O NPZ

Świadomość czynników warunkujących zdrowie to szansa na modyfikację stylu życia, co przełoży się na mniej zachorowań, lepszą jakość życia i dłuższe jego trwanie.

Narodowy Program Zdrowia to efekt ustawy o zdrowiu publicznym, która weszła w życie 3 grudnia 2015 r.

W toku wielu badań wykazano, że na rozwój chorób mają wpływ nie tylko czynniki genetyczne, ale i środowiskowe. Celem Programu jest m.in. wzrost świadomości mieszkańców Polski na temat prozdrowotnych zachowań. Większa wiedza o tym, jak zdrowo jeść, jak się ruszać, jak się chronić przed chorobotwórczymi czynnikami, pozwoli zmodyfikować styl życia. Jest to istotne także z tego względu, że wciąż pokutuje wiele szkodliwych mitów na temat utrzymania zdrowia.

Oczekuje się, że w dłuższej perspektywie działania realizowane na podstawie Narodowego Programu Zdrowia przyczynią się do dalszego wydłużenia przeciętnej oczekiwanej długości życia mężczyzn (do 78 lat) i kobiet (do 84 lat), zmniejszenia liczby zgonów z powodu chorób zależnych od stylu życia, poprawy jakości życia oraz ograniczenia nierówności w zdrowiu. Eksperci zdrowia publicznego podkreślają, że jedna złotówka wydana na profilaktykę to trzy złote zaoszczędzone na medycynie naprawczej. Podobne programy realizowane są z powodzeniem w wielu krajach europejskich, mogących pochwalić się wysokimi wskaźnikami zdrowotności społeczeństwa (np. Norwegia, Hiszpania, Dania).

Narodowy Program Zdrowia jest finansowany ze środków publicznych. Został ustanowiony ustawą o zdrowiu publicznym i rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 sierpnia 2016 roku w sprawie Narodowego Programu Zdrowia na lata 2016-2020. Zakłada realizację zadań w ramach sześciu celów operacyjnych:

1. poprawa sposobu żywienia, stanu odżywienia oraz aktywności fizycznej społeczeństwa;

2. profilaktyka i rozwiązywanie problemów związanych z używaniem substancji psychoaktywnych, uzależnieniami behawioralnymi i innymi zachowaniami ryzykownymi;

3. profilaktyka problemów zdrowia psychicznego i poprawa dobrostanu psychicznego społeczeństwa;

4. ograniczenie ryzyka zdrowotnego wynikającego z zagrożeń fizycznych, chemicznych i biologicznych w środowisku zewnętrznym, miejscu pracy, rekreacji i nauki;

5. promocja zdrowego i aktywnego starzenia się;

6. poprawa zdrowia prokreacyjnego.