Skrajne emocje w transplantologii

Niektórzy pacjenci transplantologiczni przeżywają żałobę po sobie jako osobie zdrowej, ale również po dziecku, które nigdy się nie pojawi, bo strach przed przekazaniem choroby genetycznej jest tak wielki. Chorzy czują radość, ale też lęk, rozczarowanie. Czasem pojawia się poczucie winy i myśli rezygnacyjne. O wsparciu psychologicznym nie tylko pacjenta opowiada dr n. o zdr. Aleksandra Tomaszek, psycholożka z Narodowego Instytutu Kardiologii im. Stefana Kardynała Wyszyńskiego – Państwowego Instytutu Badawczego.

Co to znaczy „mieć kondycję”

Hejt to nic nowego, ale ma się coraz lepiej

Autoprzeszczep wątroby – szansa dla nieoperacyjnych pacjentów onkologicznych

Telefon zaufania dla nastolatków jak tlen