Wada postawy może wskazywać na wadę wzroku
Autorka: Monika Grzegorowska
Czy zła postawa powoduje problemy z oczami, czy też problemy ze wzrokiem są przyczyną złej postawy? Odpowiedź brzmi: jedno i drugie.
Choć zła postawa sama w sobie nie powoduje chorób oczu ani nie zagraża wzrokowi, ma znaczenie dla oczu, ponieważ może przyczyniać się do ich zmęczenia i zmuszać je do intensywniejszej pracy. Nieprawidłowa postawa, zwłaszcza utrzymywana przez długi czas, ma bezpośredni wpływ na jakość widzenia i samopoczucie oczu. Może to prowadzić do trudności w skupianiu wzroku, podwójnego widzenia lub uczucia zmęczenia wzroku.
Postawa głowy wpływa na krążenie krwi i prawidłowe funkcjonowanie nerwów czaszkowych. Niewłaściwa postawa może ograniczać przepływ krwi do głowy i oczu, powodując wtórne zaburzenia widzenia, takie jak pogorszenie ostrości wzroku lub pojawienie się objawów takich jak suchość oczu, pieczenie czy bóle głowy.
Ale też odwrotnie – osoby z pewnymi wadami wzroku mogą kompensować to poprzez zmianę postawy.
Na przykład: jeśli masz nieskorygowaną krótkowzroczność, możesz częściej pochylać głowę do przodu, aby lepiej widzieć. To powoduje, że przyjmujesz postawę z głową wysuniętą do przodu, a to powoduje zaburzenie prawidłowego ustawienia oczu. Widzenie obuoczne pozwala postrzegać głębię i odległość. W przypadku zaburzeń, organizm może próbować kompensować te zaburzenia, przyjmując niezrównoważoną postawę. Może to objawiać się nieprawidłowymi pochyleniami tułowia, rotacją szyi lub przewlekłym napięciem mięśni, szczególnie w odcinku szyjnym i grzbietowym.
Ponadto, niektóre rodzaje schorzeń oczu, które powodują nieprawidłowe ustawienie oczu, mogą powodować zmiany postawy.
– Jeśli do gabinetu wchodzi rodzic z dzieckiem, u którego od wejścia widać wadę postawy, często okazuje się, że badanie okulistyczne wykazuje bardzo obniżoną ostrość wzroku w jednym oku – mówi dr n.med. Małgorzata Musiorska z Centrum Medycznego Damiana, specjalistka chorób oczu. – Taka wada powoduje wyrównawcze ustawienie głowy, czyli podświadome przekrzywianie, skręcanie lub obniżanie głowy, aby zniwelować wadę wzroku, poprawić ostrość widzenia lub zmniejszyć dyskomfort.
Takie wady wymagają szybkiej interwencji, bo najwięcej można z nimi zrobić do ósmego roku życia.
– Niedowidzenie, czy brak widzenia obuocznego to jednostki chorobowe, w których czas działa na naszą niekorzyść. Stan utrwalony dużo trudniej wyprowadzić, choć nie jest to niemożliwe. Trzeba mieć jednak świadomość, że to zawsze będzie długa droga, miesiące ciężkiej pracy i intensywnej rehabilitacji. Uważam jednak, że warto walczyć o każde 10 proc. Szczególnie, że jak pokazują dyżury okulistyczne, uraz u pacjenta, który widzi tylko na jedno oko, niemal zawsze dotyczy tego zdrowego – mówi specjalistka.
Znaki, których nie należy lekceważyć
Wzrok i postawa wpływają na siebie nawzajem poprzez objawy, które często są ignorowane lub interpretowane w oderwaniu od kontekstu. Ich rozpoznanie to pierwszy krok do postawienia prawidłowej diagnozy.
• Objawy wzrokowe związane z postawą to nawracające bóle głowy, niewyraźne widzenie, trudności z koncentracją lub dyskomfort wizualny podczas długotrwałego korzystania z urządzeń elektronicznych.
• Do typowych objawów posturalnych związanych z widzeniem należą natomiast: nieprawidłowo pochylona lub obrócona głowa, asymetria barków, sztywność karku i bóle mięśni. W niektórych przypadkach obserwuje się również trudności w utrzymaniu równowagi lub niestabilność podczas chodzenia.
Osoby pracujące przy komputerze powinny zwracać uwagę na prawidłowe ustawienie oczu, ekranu i postawy ciała. Odległość od ekranu, oświetlenie i pozycja krzesła to kluczowe elementy zapobiegania problemom związanym ze wzrokiem i postawą.
Zmęczenie oczu mogą pomóc zmniejszyć regularne przerwy podczas długotrwałej aktywności wzrokowej i ćwiczenia oczu. W celu utrzymania prawidłowej równowagi postawy skuteczne są zaś częste zmiany pozycji, wstawanie i poruszanie się.
