Bądź zawsze na bieżąco
z Serwisem Zdrowie!

Zapisz się na nasze powiadomienia, a nie ominie Cię nic, co ważne i intrygujące w tematyce zdrowia.

Justyna Wojteczek
redaktor naczelna zdrowie.pap.pl

Zapisz się na newsletter Pobierz powiadomienia
Do góry

Serwis zdrowie.pap.pl

k

Kac

Inaczej zwany kociokwikiem. Ogólne poczucie dyskomfortu związane z nadmiernym spożyciem alkoholu poprzedniego dnia. Kac objawia się zawrotami głowy, nudnościami, bólem głowy, poczuciem winy, odwodnienie.

Aby zapobiec powyższym objawom można zastosować kilka wskazówek:

  • Przede wszystkim należy nie pić alkoholu więcej niż może wytrzymać to organizm. Jeżeli nie znamy swoich granic, lepiej uważać na ilość spożywanego alkoholu i zawsze stosować się do zasady: im mniej, tym lepiej. Warto razem z alkoholem zamówić sok czy wodę i po ten napój sięgać częściej;
  • Nie pić alkoholu przy pustym żołądku. Najlepiej wcześniej, zanim zaczniemy pić, zjeść potrawę zawierającą tłuszcze, które spowalniają wchłanianie alkoholu;
  • Ruch pomaga pozbyć się nadmiaru alkoholu, więc jeśli znajdujemy  się na imprezie tanecznej, lepiej nie podpierać ścian, a ruszyć na parkiet;
  • Zanim sięgniemy po kieliszek z alkoholem, warto najpierw wypić napój bezalkoholowy (najlepiej wodę niegazowaną), który spowalnia wchłanianie alkoholu do organizmu.

Nie ma jednej określonej metody leczenia. Leki przeciwbólowe mogą pomóc w bólach głowy, ważne jest też żeby uzupełnić wypłukane przez alkohol minerały i witaminy. W takich sytuacjach najlepiej pić wodę oraz napoje izotoniczne w dużych ilościach oraz zjeść rosół.

mz 

Źródło: „Collins. Słownik encyklopedyczny MEDYCYNA”, wyd. RTW; nhs.uk.

Kamica nerkowa

To obecność w drogach moczowych nierozpuszczalnych złogów (kamieni), które powstają w wyniku wytrącania się różnych substancji chemicznych zawartych w moczu (gdy ich stężenie jest zbyt wysokie). Jakie to substancje? Najczęściej (40 proc. przypadków) występuje kamica spowodowana przez szczawian wapnia. Inne substancje kamicorodne to np.: apatyty (czyli różnego rodzaju fosforany wapnia), fosforan magnezowo-amonowy i kwas moczowy. 

Do powstawania złogów w układzie moczowym mogą przyczyniać się także inne czynniki ryzyka, takie jak np.:

  • zastój moczu i zakażenia układu moczowego
  • przyjmowanie niektórych leków i suplementów diety (np. sulfonamidów, preparatów z witaminą D).
  • niektóre choroby przewlekłe: nowotwory, dna moczanowa, osteoporoza, choroba Leśniowskiego - Crohna. 

Na szczęście wiedza medyczna podsuwa też praktyczne sposoby na to, jak można zmniejszyć ryzyko wystąpienia tej przykrej, groźnej i bolesnej choroby, jak również jej zaostrzeń. 

Po pierwsze, trzeba dbać o odpowiednie nawodnienie organizmu, czyli dużo pić (najlepiej wodę niskozmineralizowaną), ponieważ zbyt mała objętość przyjmowanych płynów stanowi istotny czynnik ryzyka kamicy nerkowej. 

Po drugie, trzeba się regularnie ruszać, bo zbyt długie unieruchomienie zwiększa ryzyko wystąpienia tej choroby. 

Po trzecie, należy dbać o zdrowe, zbilansowane żywienie. Należy szczególnie unikać następujących diet: 

  • bogatobiałkowej,
  • bogatosodowej,
  • bogatowapniowej,
  • bogatoszczawianowej
  • bogatopurynowej. 

Po czwarte, należy unikać przebywania w klimacie tropikalnym oraz pracy w suchym i gorącym środowisku. 

Vik

Źródło: 

„Interna Szczeklika. Podręcznik chorób wewnętrznych”, wyd. Medycyna Praktyczna, 2013
 

Kolonoskopia

To badanie diagnostyczne umożliwiające wykrycie m.in. patologicznych zmian w śluzówce jelit. Jest jednym z najprzydatniejszych badań do wczesnego wykrywania raka jelita grubego lub stanów przedrakowych. 

Kolonoskopia jest też skutecznym narzędziem diagnostycznym w przypadku innych chorób jelit, w tym m.in. zespołu jelita drażliwego oraz autoimmunologicznych stanów zapalnych, takich jak choroba Leśniowskiego - Crohna i wrzodziejące zapalenie jelita grubego. W tych ostatnich przypadkach pomaga również ocenić skutki trwającego leczenia.

Badanie polega na wprowadzeniu przez odbyt specjalnego wziernika i obejrzeniu całego jelita grubego. Do tego celu służy giętki instrument zwany kolonoskopem, długości od 130 do 200 cm. Tory wizyjne znajdujące się we wzierniku pozwalają na przedstawienie obrazu z wnętrza przewodu pokarmowego w odpowiednim powiększeniu na kolorowym monitorze. W trakcie badania można pobrać wycinki śluzówki do badania histopatologicznego, a w razie potrzeby od razu wykonać zabieg endoskopowy, czyli np. usunąć polipy - zgrubienia (uwypuklenia) śluzówki w jelicie grubym, z których może rozwinąć się rak.

Kolonoskopię na ogół wykonuje się ambulatoryjnie. Może ona zostać wykonana w sedacji (narkozie), ale nie jest to konieczne. 

Lekarz również może skierować pacjenta na kolonoskopię ze względów diagnostycznych, gdy u pacjenta występuje np. krwawienie, zaburzenia rytmu wypróżnień lub jeśli istnieje podejrzenie, że w jelicie jest polip lub zwężenie.

Kolonoskopia jest też w pakiecie darmowych badań przesiewowych w kierunku wykrycia raka jelita grubego. Można się na nie zgłosić bez zaproszenia, gdy spełni się następujące warunki: 
wiek 50–65 lat i brak wykonanej kolonoskopii w ciągu ostatnich 10 lat,
40–49 lat i posiadanie krewnego pierwszego stopnia, u którego wykryto raka jelita grubego,
25–49 lat i występowanie w rodzinie dziedzicznego rak jelita grubego niezwiązany z polipowatością (HNPCC).

Przygotowanie do kolonoskopii 

Przed badaniem należy zrobić wszystko, by oczyścić jelito grube. W tym celu na 24-48 godzin przed badaniem należy stosować dietę płynną, natomiast w przededniu badania stosuje się doustne leki przeczyszczające (makrogole lub fosforany). Niektóre ośrodki stosują także wlewki doodbytnicze (tzw. hegary) podczas przygotowania do badania.

Osoby z chorobami wymagającymi stałego, regularnego przyjmowania leków (np. nadciśnienie tętnicze, choroby serca, padaczka i inne) w dniu badania powinny zażyć poranną dawkę leku popijając niewielką ilością wody,

Osoby chorujące na cukrzycę powinny skonsultować z lekarzem sposób przygotowania do badania oraz poinformować o cukrzycy lekarza kierującego przed wystawieniem skierowania i personel pracowni niezwłocznie po zgłoszeniu się na badanie,

Osoby przyjmujące leki obniżające krzepliwość krwi (np. acenocumarol, sintrom, ticlid, plavix lub aspiryna, acard, acesan i inne) powinny przerwać ich stosowanie na siedem dni przed badaniem, należy to jednak wcześniej skonsultować z lekarzem prowadzącym. N

Niekiedy może zachodzić konieczność zmiany leczenia na heparynę niskocząsteczkową podawaną podskórnie np. Clexane, Fraxiparine,

Kobiety ciężarne i matki karmiące piersią powinny skonsultować z lekarzem prowadzącym sposób przygotowania do badania.

Po badaniu:

  • Jeśli badanie zostanie wykonane w znieczuleniu ogólnym, pacjent pozostaje krótki czas na obserwacji, następnie może udać się do domu pod opieką osoby dorosłej. W rzadkich przypadkach może zaistnieć konieczność dłuższej obserwacji. Przez 12 godzin po zabiegu nie wolno prowadzić pojazdów mechanicznych i spożywać alkoholu.
  • Można odczuwać wzdęcia i kurcze powodowane przez powietrze wprowadzone do jelita podczas badania. Uczucie to mija po oddaniu wiatrów.
  • Można odżywiać się i powrócić do normalnej aktywności życiowej tego samego dnia.

mw, zdrowie.pap.pl

źródło: Instytut-Centrum Onkologii im. M. Curi-Skłodowskiej w Warszawie

Najnowsze

Ta strona korzysta z plików cookie. Sprawdź naszą politykę prywatności, żeby dowiedzieć się więcej.