Słownik pojęć medycznych

To stan emocjonalny podobny do strachu. Jednak lęk od strachu różni się tym, że strach związany jest z realnym zagrożeniem (niebezpieczeństwem), podczas gdy lęk dotyczy zagrożeń wyobrażonych, których wystąpienie dana osoba jedynie przewiduje (najczęściej bezpodstawnie albo nazbyt przesadnie). Lęk, zwłaszcza gdy jest silny lub przewlekły, może objawiać się m.in.: ciągłym niepokojem, napięciem, obawami, zamartwianiem się, a także przyspieszoną akcją serca, drżeniem mięśni, spoconymi dłońmi, zmęczeniem, zaburzeniami żołądkowymi, bezsennością, drażliwością, problemami z koncentracją, utratą łaknienia czy bólami głowy. Gdy stany lękowe występują u kogoś bardzo często, są trudne do kontrolowania i negatywnie wpływają na codzienne funkcjonowanie, powodując cierpienie nie tylko psychiczne ale i fizyczne, należy bezzwłocznie poszukać pomocy u specjalisty, najlepiej u lekarza psychiatry lub doświadczonego psychologa klinicznego.

Rodzaje zaburzeń lękowych:

  • Napady paniki,
  • Zaburzenia obsesyjno-kompulsywne,
  • Fobie,
  • Zaburzenia stresowe posttraumatyczne,
  • Zaburzenia lękowe uogólnione.

Źródło: 

„Collins. Słownik encyklopedyczny MEDYCYNA”, wyd. RTW;

„Rozpoznanie i leczenie zaburzenia lękowego uogólnionego oraz zaburzenia panicznego u dorosłych”, Medycyna Praktyczna

NAJNOWSZE

  • Adobe Stock

    Jak mikroRNA zmieniło rozumienie chorób

    Odkrycie mikroRNA przez Victora Ambrosa i Gary’ego Ruvkuna zrewolucjonizowało biologię molekularną. Te krótkie RNA regulują setki genów i otwierają drogę do nowych terapii chorób cywilizacyjnych. Jak mówi prof. Ambros: już pomagają nam zrozumieć choroby na głębszym poziomie, a w przyszłości zapewne pomogą je leczyć.

  • Specjaliści: każda forma palenia tytoniu jest szkodliwa

  • Mity dotyczące funkcjonowania Centrów Zdrowia Psychicznego

  • Nieoczywiste przyczyny psychozy

  • Mózgi SuperAgerów wymykają się starzeniu

  • Adobe Stock

    Z choroby otyłościowej się nie wyrasta

    Patronat Serwisu Zdrowie

    Za chorobę otyłościową u polskich dzieci w zdecydowanej większości przypadków odpowiada nadmiar zjadanych kalorii. Dlatego świadomość, ile, co i w jaki sposób jeść, powinna być kształtowana już od narodzin. Pierwsze smaki docierają do dziecka z wód płodowych, a samodzielne jedzenie powinno zaczynać się od 6. miesiąca życia – zaznacza lek. Magdalena Marciniszyn, specjalistka pediatrii, certyfikowana lekarka Polskiego Towarzystwa Leczenia Otyłości, doradczyni laktacyjna.

  • Nocna prohibicja to mniejsze kolejki na SOR-ach

  • Akupresura na zmniejszenie zmęczenia

Serwisy ogólnodostępne PAP