Słownik pojęć medycznych
To stan emocjonalny podobny do strachu. Jednak lęk od strachu różni się tym, że strach związany jest z realnym zagrożeniem (niebezpieczeństwem), podczas gdy lęk dotyczy zagrożeń wyobrażonych, których wystąpienie dana osoba jedynie przewiduje (najczęściej bezpodstawnie albo nazbyt przesadnie). Lęk, zwłaszcza gdy jest silny lub przewlekły, może objawiać się m.in.: ciągłym niepokojem, napięciem, obawami, zamartwianiem się, a także przyspieszoną akcją serca, drżeniem mięśni, spoconymi dłońmi, zmęczeniem, zaburzeniami żołądkowymi, bezsennością, drażliwością, problemami z koncentracją, utratą łaknienia czy bólami głowy. Gdy stany lękowe występują u kogoś bardzo często, są trudne do kontrolowania i negatywnie wpływają na codzienne funkcjonowanie, powodując cierpienie nie tylko psychiczne ale i fizyczne, należy bezzwłocznie poszukać pomocy u specjalisty, najlepiej u lekarza psychiatry lub doświadczonego psychologa klinicznego.
Rodzaje zaburzeń lękowych:
- Napady paniki,
- Zaburzenia obsesyjno-kompulsywne,
- Fobie,
- Zaburzenia stresowe posttraumatyczne,
- Zaburzenia lękowe uogólnione.
Źródło:
„Collins. Słownik encyklopedyczny MEDYCYNA”, wyd. RTW;
„Rozpoznanie i leczenie zaburzenia lękowego uogólnionego oraz zaburzenia panicznego u dorosłych”, Medycyna Praktyczna
NAJNOWSZE
-
Neofobia żywieniowa, czyli „nie, dziękuję”
Neofobia żywieniowa to niechęć do próbowania lub spożywania nowych produktów. Najbardziej widoczna jest ona w dzieciństwie. Wynika nie tylko z wrodzonych preferencji dzieci do smaków. Zanim dziecko przekona się do brokuła czy banana, musi czasem próbować ich nawet przez kilka dni.
-
Płukanie jelita – to nie jest bezpieczne
-
Roli położnej nie można sprowadzić jedynie do ciąży, porodu, połogu
-
Jama ustna – tu często rodzi się problem nie tylko cielesny
-
Od badania alg do tajemnic ludzkiego mózgu
-
Ataki w szkołach – brak uwagi i wsparcia ze strony dorosłych
Ataki, które miały miejsce w ostatnich dniach, nakręcają spiralę paniki: rodzice przekazują sobie filmiki z ostrzeżeniami o „krwawym piątku” i nie puszczają dzieci do szkoły, nastolatki spekulują, gdzie dojdzie do następnego ataku. Tymczasem minie jeszcze wiele czasu nim dowiemy się, co było przyczyną tych zdarzeń. Musimy liczyć się z tym, że każde z nich mogło mieć inną przyczynę: brak zrozumienia, odrzucenie, chęć zaistnienia, czy wreszcie niezauważone zaburzenia. W każdym przypadku stoją za tym jakieś niezaspokojenie potrzeby i brak wsparcia.
