dr Aleksandra Wesołowska
Dr hab. n. o zdr.; prezeska i współzałożycielka Fundacji Bank Mleka Kobiecego, promotorka karmienia piersią i mentorka. Członkini Zarządu Europejskiego Stowarzyszenia Banków Mleka (EMBA); Rady Naukowej Stowarzyszenia Banków Mleka Zjednoczonego Królewska (UKAMB); Naczelnej Komisji Bioetycznej w Polsce; Międzynarodowego Towarzystwa Badań nad Mlekiem Kobiecym i Laktacją (ISRHML). W latach 2015-2023 kierowała 10 projektami naukowymi dotowanymi ze źródeł takich jak NCBIR, MNISW, MZ oraz ABM oraz zrealizowała projekty w formie zadań publicznych zleconych dla III sektora z funduszy NPZ. Autorka licznych artykułów naukowych w prasie branżowej na temat laktacji, idei i działania banków mleka kobiecego, żywienia niemowląt i małych dzieci w sytuacjach kryzysowych oraz zwiększenia dostępu do badań klinicznych dla populacji kobiet w okresie okołoporodowym.
Materiały Ekspertki
-
Karmienie piersią jak dodatkowy trymestr ciąży
Karmienie piersią jest jak dodatkowy trymestr ciąży, bo mleko chroni jak płyn owodniowy, dostarczając niezbędnych składników do rozwoju dziecka. O leczniczym działaniu mleka kobiecego, jak również o bezpieczeństwie karmienia, opowiada dr hab. Aleksandra Wesołowska kierująca Uniwersytecką Pracownią Badań nad Mlekiem Kobiecym i Laktacją przy Regionalnym Banku Mleka Kobiecego w warszawskim Szpitalu Specjalistycznym im. Świętej Rodziny.
NAJNOWSZE
-
Jak zmienić nawyki żywieniowe
Efekt jojo polega na zrzucaniu kilogramów, a potem szybkim ich nadrabianiu. Są osoby, które zaczynają dietę, ale szybko się poddają. Miotają się od lat pomiędzy dietą niskowęglowodanową a niskotłuszczową, ale bez skutku. Zamiast wprowadzać drakońskie scenariusze, można zmienić nawyki. Krok po kroku, z głową, najlepiej pod okiem specjalisty.
-
Trening medycyny pola walki
-
Autoprzeszczep wątroby – szansa dla nieoperacyjnych pacjentów onkologicznych
-
Telefon zaufania dla nastolatków jak tlen
-
Trening siłowy to polisa na stare lata
-
Skrajne emocje w transplantologii
Niektórzy pacjenci transplantologiczni przeżywają żałobę po sobie jako osobie zdrowej, ale również po dziecku, które nigdy się nie pojawi, bo strach przed przekazaniem choroby genetycznej jest tak wielki. Chorzy czują radość, ale też lęk, rozczarowanie. Czasem pojawia się poczucie winy i myśli rezygnacyjne. O wsparciu psychologicznym nie tylko pacjenta opowiada dr n. o zdr. Aleksandra Tomaszek, psycholożka z Narodowego Instytutu Kardiologii im. Stefana Kardynała Wyszyńskiego – Państwowego Instytutu Badawczego.
