prof. Monika Bekiesińska-Figatowska
Ukończyła studia na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Warszawie. Posiada 35-letnie doświadczenie w radiologii. Od 20 lat kieruje Zakładem Diagnostyki Obrazowej w Instytucie Matki i Dziecka w Warszawie, w 1997 roku odbyła staż w Boston University Medical Center. Autorka lub współautorka 30 rozdziałów w podręcznikach oraz 208 publikacji, z tego 136 ujęto w bazie PubMed. Redaktorka naukowa polskich wydań wielu książek anglojęzycznych z zakresu radiologii i diagnostyki obrazowej. Zawodowo interesuje się rezonansem magnetycznym (MR), neuroradiologią, w tym neuroradiologią pediatryczną oraz obrazowaniem MR w ginekologii i położnictwie, w tym prenatalnymi badaniami MR. Jest m.in. członkinią zarządu Polskiego Lekarskiego Towarzystwa Radiologicznego (PLTR) oraz Europejskiego Towarzystwa Radiologicznego (ESR). Od 2004 r. współpracuje z European Society of Radiology (ESR) i European Congress of Radiology (ECR) jako wykładowca. Organizatorka i przewodnicząca Komitetu Naukowego Jesiennych Spotkań Naukowych (15 edycji w latach 2006-2023), obecnie członkini komitetu.
Materiały Ekspertki
-
(Neuro)radiologia płodowa – zaawansowana metoda diagnostyczna
Ultrasonografia jest metodą obrazowania płodu, która w większości przypadków wystarcza do oceny jego rozwoju. W jakich przypadkach jednak poszerza się diagnostykę i zleca kobiecie w ciąży np. rezonans magnetyczny, wyjaśnia prof. Monika Bekiesińska-Figatowska, kierowniczka Zakładu Diagnostyki Obrazowej Instytutu Matki i Dziecka, członkini zarządu Polskiego Lekarskiego Towarzystwa Radiologicznego.
NAJNOWSZE
-
Czy endometrioza sprzyja cukrzycy?
Nowe obszerne badanie wskazało, że endometrioza wiąże się ze znacząco wyższym zagrożeniem cukrzycą. Jednak wcześniejsze, szeroko zakrojone projekty badawcze tego związku nie wykazały.
-
Jagoda niejedno ma imię
-
Napięciowy ból głowy: więcej niż stres
-
Prawdy i mity o komórkach macierzystych
-
Brak urlopu ma konsekwencje dla zdrowia
-
Nie tylko żylaki, czyli jak chorują żyły
Najgroźniejsze choroby żył często nie mają nic wspólnego z charakterystycznymi, poskręcanymi naczyniami na nogach. Zakrzep może powstać głęboko pod skórą, żyła może zostać uciśnięta przez tętnicę, a po przebytej zakrzepicy mogą pozostać trwałe zaburzenia odpływu krwi.
