Tag:
-
Spastyczność w porażeniu mózgowym – terapia jest, ale…
Spastyczność to jeden z głównych objawów mózgowego porażenia dziecięcego. W jej leczeniu dokonał się przełom - młodzi pacjenci mają dostęp do skutecznej i bezpiecznej terapii. Jednak, gdy wchodzą w dorosłość muszą kontynuować leczenie innym niż dotychczas preparatem. Dlaczego? Odpowiedź tkwi w zapisach programów lekowych, które powinno się ujednolicić.
-
Niedotlenie okołoporodowe – hipotermia lecznicza na sygnale
Niedotlenienie okołoporodowe dotyka jednego do dwóch noworodków na 1000. By nie dopuścić do poważnych zmian w mózgu, trzeba jak najszybciej rozpocząć hipotermię leczniczą. Kluczowe jest pierwszych sześć godzin. Nie zawsze jednak szpital dysponuje odpowiednim sprzętem. Na szczęście wyścig z czasem można podjąć już w karetce. W Polsce jest pięć pojazdów z niezbędną aparaturą. Od 2019 roku przetransportowały 28 noworodków.
NAJNOWSZE
-
Obserwator – platforma, która skróci kolejkę do programów lekowych?
Decyzja refundacyjna nie oznacza, że lek pojawia się natychmiast w programie lekowym. Narodowy Fundusz Zdrowia musi rozstrzygnąć konkursy dla szpitali, a to zabiera nawet pół roku. Kolejki nie rozkładają się równomiernie, niektórych nie widać w systemie, a o dostępności leku decyduje wciąż miejsce zamieszkania. Czy Obserwator – nowe narzędzie analityczne – pozwoli skrócić czas oczekiwania pacjentów na terapię?
-
Pogorszenie funkcji poznawczych: co jest normalne, a co jest sygnałem ostrzegawczym
-
Wizyta w gabinecie – jak pokonać lęk
-
Seniorzy chcą być bardziej samodzielni
-
Kontrola gospodarki węglowodanowej z biegiem zatrudnienia
Materiał partnerski
-
Jak starzeją się nasze geny
Czy geny mają swój termin przydatności? W pewnym sensie tak, choć samo DNA nie „starzeje się” dokładnie tak jak człowiek. Z biegiem lat w komórkach gromadzą się uszkodzenia i mutacje, zmienia się sposób odczytywania genów, skracają się telomery, a część komórek zaczyna funkcjonować inaczej niż w młodości. Coraz lepiej potrafimy też zmierzyć tak zwany wiek biologiczny. Okazuje się przy tym, że dwie osoby w tym samym wieku metrykalnym mogą mieć genomy i epigenomy „w różnym wieku”.
