Sól wzbogacona w potas – korzystniejsza dla serca i nerek?

Zastąpienie tradycyjnej soli kuchennej taką wzbogaconą w potas może wpływać na ograniczenie chorób sercowo-naczyniowych i przewlekłych chorób nerek – wynika z badania opublikowanego w „Nature” obejmującego osoby w wieku 25 lat i starsze z 193 krajów. Nie u wszystkich jednak takie rozwiązanie jest wskazane i bezpieczne.

adobe

„Choroby układu sercowo-naczyniowego pozostają główną przyczyną zgonów na świecie, natomiast przewiduje się, że przewlekła choroba nerek stanie się do 2040 roku piątą najważniejszą przyczyną utraconych lat życia. Wysokie ciśnienie tętnicze jest jednym z głównych modyfikowalnych czynników ryzyka chorób układu sercowo-naczyniowego i przewlekłej choroby nerek” – przypominają autorzy publikacji. 

Powołują się dane z 2021 roku. Z powodu chorób sercowo-naczyniowych umarło wtedy na świecie ponad 10 mln osób, a blisko pół miliona straciło życie w wyniku przewlekłej choroby nerek. To spore wyzwanie zdrowotne, dlatego badacze przeanalizowali zastępowanie zwykłej soli kuchennej – wzbogaconą w potas. Rozpatrzono pięć scenariuszy. Wyniki opracowano na podstawie modelu matematycznego, a nie obserwacji efektów, jakie przyniosła interwencja w badanej populacji.

Badacze oszacowali skutki zastosowania soli wzbogaconej potasem

Z wyliczeń wynika, że zastępując całą spożywaną sól kuchenną taką wzbogaconą potasem można by rocznie uniknąć 2,96 mln zgonów z powodu chorób sercowo-naczyniowych i przewlekłej choroby nerek. Ponadto autorzy wskazali, że „zastąpienie soli dodawanej dobrowolnie przez konsumentów (do dań gotowanych i doprawianych w domu – red.) mogłoby zapobiec większej liczbie zgonów (1,85 mln), niż zastąpienie soli zawartej w żywności przetworzonej i posiłkach restauracyjnych (1,56 mln)”.
Dodali, że ograniczenie interwencji wyłącznie do osób z rozpoznanym nadciśnieniem tętniczym lub osób leczonych z jego powodu pozwoliłoby zapobiec odpowiednio 0,59 mln i 0,48 mln zgonów rocznie.

Badacze zwrócili przy tym uwagę na to, że osoby z zaawansowaną chorobą nerek lub zaburzeniami wydalania potasu wymagają szczególnej ostrożności i konsultacji lekarskiej ze względu na ryzyko wystąpienia hiperkaliemii, czyli niebezpiecznego zwiększenia stężenia potasu we krwi. Taki stan może zagrażać życiu. 

Zalecane dobowe spożycie sodu i potasu

Światowa Organizacja Zdrowia zaleca ograniczenie spożycia sodu poniżej 2 g dziennie (odpowiada to ok. 5 g soli kuchennej dziennie – to mniej niż jedna płaska łyżeczka). Tymczasem średnie spożycie tego pierwiastka przekracza zalecenie ponad dwukrotnie, wynosząc 4,3 g. Odwrotnie jest z potasem. Zalecana dzienna dawka to 3,5 g na dobę przy średnim spożyciu ok. 2 g. 
Kierunek jest jasny. Naukowcy podkreślają, że zmniejszenie spożycia sodu i zwiększenie spożycia potasu to dwie interwencje dietetyczne, które mogą być skuteczne w obniżenia ciśnienia tętniczego i ryzyka chorób układu sercowo-naczyniowego.