dr Anna Jeznach-Steinhagen
Dr hab. n. med.; specjalistka w dziedzinie diabetologii i chorób wewnętrznych. Od 2002 roku związana z Warszawskim Uniwersytetem Medycznym, gdzie nie tylko prowadzi badania naukowe, ale także aktywnie kształci, prowadząc zajęcia dla studentów. Autorka licznych publikacji i podręczników akademickich. Aktywnie edukuje w mediach, w tym w mediach społecznościowych (Facebook, Instagram), co pozwala jej dotrzeć do szerokiej publiczności i szerzyć wiedzę na temat nowoczesnego leczenia cukrzycy. Jest popularyzatorką sensorów do ciągłego monitorowania glikemii, pomp insulinowych oraz aplikacji lifestylowych, co znacząco poprawia jakość życia pacjentów.
Materiały Ekspertki
-
Jak cukrzyca typu 1 może wpływać na funkcjonowanie ucznia
Przekonanie, że dziecko z cukrzycą typu 1 jest już zdrowe, bo ma monitorowany poziom glukozy, jest z założenia niewłaściwe. Hiperglikemia, czyli cukier powyżej normy, może powodować rozdrażnienie, słabszą koncentrację, a hipoglikemia (poniżej normy) – drżenie rąk, zaburzenia mowy, a nawet utratę przytomności. Nie oznacza to jednak, że osoby insulinozależne nie mają prawa normalnie funkcjonować w społeczeństwie, także w szkole – podkreśla dr hab. n. med. Anna Jeznach-Steinhagen, specjalistka chorób wewnętrznych i diabetologii z Instytutu Matki i Dziecka.
NAJNOWSZE
-
(Neuro)radiologia płodowa – zaawansowana metoda diagnostyczna
Ultrasonografia jest metodą obrazowania płodu, która w większości przypadków wystarcza do oceny jego rozwoju. W jakich przypadkach jednak poszerza się diagnostykę i zleca kobiecie w ciąży np. rezonans magnetyczny, wyjaśnia prof. Monika Bekiesińska-Figatowska, kierowniczka Zakładu Diagnostyki Obrazowej Instytutu Matki i Dziecka, członkini zarządu Polskiego Lekarskiego Towarzystwa Radiologicznego.
-
Program „Moje zdrowie” to przede wszystkim sito dla zdrowych
-
Jad, który leczy
-
Gorzka czekolada jest dobra dla mózgu
-
Wypełnij swoją listę na ratunek
-
Jak przygotować małe dzieci na zmianę rutyny w czasie wakacji
Wszyscy wyczekujemy wakacji – bez odwożenia do szkoły, szykowania śniadaniówek czy porannych pytań „gdzie twój drugi but?”. Ale dla dzieci rutyna to psychologiczne rusztowanie. Kiedy nagle znika, niektóre dzieci czują się szczęśliwsze, a inne… nieco zagubione, pozbawione swojego naturalnego rytmu. Szczególnie trudne może to być dla dzieci z zaburzeniami lękowymi i innymi.
