dr Anna Jeznach-Steinhagen
Dr hab. n. med.; specjalistka w dziedzinie diabetologii i chorób wewnętrznych. Od 2002 roku związana z Warszawskim Uniwersytetem Medycznym, gdzie nie tylko prowadzi badania naukowe, ale także aktywnie kształci, prowadząc zajęcia dla studentów. Autorka licznych publikacji i podręczników akademickich. Aktywnie edukuje w mediach, w tym w mediach społecznościowych (Facebook, Instagram), co pozwala jej dotrzeć do szerokiej publiczności i szerzyć wiedzę na temat nowoczesnego leczenia cukrzycy. Jest popularyzatorką sensorów do ciągłego monitorowania glikemii, pomp insulinowych oraz aplikacji lifestylowych, co znacząco poprawia jakość życia pacjentów.
Materiały Ekspertki
-
Jak cukrzyca typu 1 może wpływać na funkcjonowanie ucznia
Przekonanie, że dziecko z cukrzycą typu 1 jest już zdrowe, bo ma monitorowany poziom glukozy, jest z założenia niewłaściwe. Hiperglikemia, czyli cukier powyżej normy, może powodować rozdrażnienie, słabszą koncentrację, a hipoglikemia (poniżej normy) – drżenie rąk, zaburzenia mowy, a nawet utratę przytomności. Nie oznacza to jednak, że osoby insulinozależne nie mają prawa normalnie funkcjonować w społeczeństwie, także w szkole – podkreśla dr hab. n. med. Anna Jeznach-Steinhagen, specjalistka chorób wewnętrznych i diabetologii z Instytutu Matki i Dziecka.
NAJNOWSZE
-
Badanie: siedzimy nie tylko w pracy, stąd często bóle szyjne i lędźwiowe kręgosłupa
Prowadzimy siedzący tryb życia, co nie poprawia naszej kondycji. Najczęściej skarżymy się na dolegliwości kręgosłupa, w odcinku lędźwiowym i szyjnym. Jeśli podejmujemy aktywność fizyczną, to zazwyczaj jest to spacer, rower i bieganie – wynika z raportu „Polacy wobec planowych operacji ortopedycznych” zrealizowanego na zlecenie Nationale-Nederlanden.
-
Cyklosporoza, czyli „wybuchowa biegunka"
-
Różnorodność seksualna to wiele wyzwań
-
Jak przygotować małe dzieci na zmianę rutyny w czasie wakacji
-
Badanie: długowieczność tak, ale pod pewnymi warunkami
-
Eplety - przyszłość transplantologii
Przeszczepiony narząd może być idealnie dopasowany pod względem grupy krwi, a nawet wykazywać dużą zgodność genetyczną z biorcą – i mimo to zostać zaatakowany przez układ odpornościowy. Dlaczego? Bo o losie przeszczepu mogą decydować różnice z pozoru błahe, ukryte w najmniejszych fragmentach cząsteczek HLA. Te fragmenty nazywają się epletami i właśnie one otwierają nowy rozdział w historii transplantologii.
