Piotr Mosak
psycholog, uczestnik wielu kursów i szkoleń w tym Polskiego Instytutu NLP na poziomie Mistrza. Uczeń Franka Farrellego, Gerarda O’Donovana, Nicka Kempa, Jaapa Hollandera i Noni Höfner. Członek AFPT – Association for Provocative Therapy. Ekspert międzynarodowego programu „Bezpieczeństwo i mobilność dla wszystkich Renault”. Współautor książki „Outsourcing w praktyce”. Współprowadził "Sposób na faceta". Występował i prowadził opiekę psychologiczną nad wieloma programami telewizyjnymi, w tym: "Tajemnice chirurgii" i "Bitwa o dom". Ekspert w programie "Ślub od pierwszego wejrzenia". Wykłada w Profesjonalnej Szkole Pisania Scenariuszy STORY LAB PRO autorski przedmiot – Tworzenie postaci wiarygodnych psychologicznie.
Materiały Eksperta
-
Jak dobrze przeżyć święta? Najpierw wyrzućmy słowo „muszę”
Święta nie mogą być przymusem, bo wszystko, co nim jest, jest negatywnie odbierane. Atmosfera świąteczna to nie jest tydzień w kuchni, ale życzliwa rozmowa przy stole, uśmiech, bycie asertywnym. By ten czas mile wspominać, nie przeprowadzajmy rewolucji w relacjach z bliskimi, odłóżmy trudne rozmowy na później, a kontrowersyjne tematy ucinajmy kolędami – radzi psycholog Piotr Mosak.
NAJNOWSZE
-
Rozmawiaj i bądź obok – to najlepszy sposób, na opanowanie strachu po atakach w szkole
Tragiczne zdarzenia, jakie miały miejsce w ostatnich dniach w szkołach, wśród wielu uczniów wywołały strach i niepokój. W takiej sytuacji rolą dorosłych jest być dla nich wsparciem. Podstawą jest spokojna rozmowa i wysłuchanie.
-
Roli położnej nie można sprowadzić jedynie do ciąży, porodu, połogu
-
Jama ustna – tu często rodzi się problem nie tylko cielesny
-
Od badania alg do tajemnic ludzkiego mózgu
-
Sosna, która leczy
-
Ataki w szkołach – brak uwagi i wsparcia ze strony dorosłych
Ataki, które miały miejsce w ostatnich dniach, nakręcają spiralę paniki: rodzice przekazują sobie filmiki z ostrzeżeniami o „krwawym piątku” i nie puszczają dzieci do szkoły, nastolatki spekulują, gdzie dojdzie do następnego ataku. Tymczasem minie jeszcze wiele czasu nim dowiemy się, co było przyczyną tych zdarzeń. Musimy liczyć się z tym, że każde z nich mogło mieć inną przyczynę: brak zrozumienia, odrzucenie, chęć zaistnienia, czy wreszcie niezauważone zaburzenia. W każdym przypadku stoją za tym jakieś niezaspokojenie potrzeby i brak wsparcia.
