lek. Agnieszka Skoczylas
specjalista geriatrii i chorób wewnętrznych z ponad dwudziestoletnim stażem, ordynator Klinicznego Oddziału Geriatryczno-Internistycznego w Szpitalu Wolskim w Warszawie i pełnomocnik warszawskiej Okręgowej Izby Lekarskiej ds. opieki senioralnej i geriatrii. Ludzi starszych po prostu lubi, a w pracy klinicznej jest zwolenniczką podejścia holistycznego i skupienia się na człowieku, a nie pojedynczej chorobie. Prowadzi zajęcia dla studentów wydziałów lekarskich i pielęgniarskich oraz wykłady i szkolenia dla lekarzy. Zajmuje się również przemocą wobec osób starszych, jest ekspertem Fundacji Projekt Starsi. Pomysłodawczyni i współautorka pierwszego polskiego formularza służącego do oceny ryzyka takiej przemocy - FORP.
Materiały Ekspertki
-
„Więźniowie czwartego piętra” to często osoby starsze
Starzeć zaczynamy się już od narodzin. To nieuchronny proces i większość z nas go doświadczy. Pytanie tylko, czy otrzyma odpowiednią opiekę. Jak wygląda życie osób starszych w Polsce, nie tylko z perspektywy oddziału geriatrycznego, opowiada lek. Agnieszka Skoczylas, ordynator Oddziału Geriatryczno-Internistycznego Szpitala Wolskiego w Warszawie.
NAJNOWSZE
-
Osiem dobrych powodów, by nie bać się węglowodanów
Węglowodany od lat znajdują się na cenzurowanym. Często przedstawia się je jako głównego winowajcę nadwagi, cukrzycy czy „rozchwianej” insuliny. Tymczasem badania naukowe pokazują obraz znacznie bardziej zniuansowany: to nie same węglowodany są problemem, lecz ich jakość, kontekst i ilość. Co więcej, ich eliminowanie może przynieść więcej szkody niż pożytku.
-
Szczoteczka za 1000 zł czy dobra technika? Nauka sprawdza, jak skutecznie dbać o zęby
-
Gdy „żyła miłości” niedomaga, kobiety unikają seksu
-
Kardiolodzy gotowi szkolić się, by usprawnić diagnostykę obrazową serca
-
Chorowanie na nowotwór jest czasochłonne
-
Wciąż brakuje opieki psychologicznej w transplantologii
Oczekiwaniu na przeszczep, momentowi transplantacji, a potem życiu z nowym organem towarzyszą skrajne emocje u pacjenta, bliskich dawcy i biorcy, ale też personelu medycznego. Dlatego wsparcie psychologiczne dla wszystkich zaangażowanych w ten proces powinno być standardem ogólnokrajowym, a nie tylko jednorazową interwencją.
