lek. Agnieszka Skoczylas
specjalista geriatrii i chorób wewnętrznych z ponad dwudziestoletnim stażem, ordynator Klinicznego Oddziału Geriatryczno-Internistycznego w Szpitalu Wolskim w Warszawie i pełnomocnik warszawskiej Okręgowej Izby Lekarskiej ds. opieki senioralnej i geriatrii. Ludzi starszych po prostu lubi, a w pracy klinicznej jest zwolenniczką podejścia holistycznego i skupienia się na człowieku, a nie pojedynczej chorobie. Prowadzi zajęcia dla studentów wydziałów lekarskich i pielęgniarskich oraz wykłady i szkolenia dla lekarzy. Zajmuje się również przemocą wobec osób starszych, jest ekspertem Fundacji Projekt Starsi. Pomysłodawczyni i współautorka pierwszego polskiego formularza służącego do oceny ryzyka takiej przemocy - FORP.
Materiały Ekspertki
-
„Więźniowie czwartego piętra” to często osoby starsze
Starzeć zaczynamy się już od narodzin. To nieuchronny proces i większość z nas go doświadczy. Pytanie tylko, czy otrzyma odpowiednią opiekę. Jak wygląda życie osób starszych w Polsce, nie tylko z perspektywy oddziału geriatrycznego, opowiada lek. Agnieszka Skoczylas, ordynator Oddziału Geriatryczno-Internistycznego Szpitala Wolskiego w Warszawie.
NAJNOWSZE
-
Kardiolodzy gotowi szkolić się, by usprawnić diagnostykę obrazową serca
Tomografia komputerowa i rezonans magnetyczny umożliwiają postawienie właściwego rozpoznania w chorobach serca. Sam obraz jednak nie wystarcza. Do tej układanki potrzebna jest jeszcze interpretacja objawów, wywiad medyczny oraz decyzja terapeutyczna, które pozostają w rękach kardiologów. Dlatego apelują o szkolenia, by usprawnić diagnostykę obrazową serca, która pozostaje „wąskim gardłem”.
-
Komórki macierzyste regenerują połączenia neuronalne
-
Rola dziadka czy babci może wspierać umysł
-
Choroba górska – aklimatyzacja to podstawa
-
Międzynarodowy Dzień na Rzecz Dzieci z Chorobami Nowotworowymi
Patronat Serwisu Zdrowie
-
Chorowanie na nowotwór jest czasochłonne
Chorowanie na nowotwór pochłania sporo czasu; zdaniem niektórych tyle co praca na pół etatu lub więcej. Czas zabiera nie tylko samo leczenie – chemioterapia, radioterapia, operacje – lecz także konieczność licznych wizyt kontrolnych, badań diagnostycznych, dojazdów, a także przewlekłe zmęczenie i konieczność reorganizacji życia codziennego.
