Tag:
-
Z kanapy na półmaraton, czyli jak sobie zaszkodzić bieganiem
Ignorowanie bólu, szybkie zwiększanie dystansu i brak treningu uzupełniającego to najczęstsze błędy biegaczy amatorów. Jak podkreślają fizjoterapeuci, organizm bardzo szybko sygnalizuje, że coś jest nie tak – problem w tym, że sygnały te są często bagatelizowane.
-
Nie musisz biegać
Bieganie wydaje się oczywistym wyborem, gdy chcemy zadbać o zdrowie, kondycję czy schudnąć. Jednak nie każdy może, chce czy powinien biegać. Zresztą istnieje wiele alternatyw, które oferują porównywalne korzyści zdrowotne bez obciążania stawów i ryzyka kontuzji: nordic walking, slow jogging, marszobiegi czy trening funkcjonalny.
-
Choroba zwyrodnieniowa stawów a bieganie
Czy bieganie przyczynia się do rozwoju choroby zwyrodnieniowej stawów (ChZS)? Czy miłośnik biegania, który ma stwierdzoną ChZS, może nadal biegać?
-
Jak uprawiać sport, by sobie nie zaszkodzić?
Niemal 45 proc. osób uprawiających sport doświadcza poważnych kontuzji i przeciążeń – wynika z najnowszego badania opinii. - Sport to zdrowie, ale pod pewnymi warunkami – wyjaśnia dr Marek Kiljański, Prezes Polskiego Towarzystwa Fizjoterapii.
-
Kiedy zdrowe życie staje się przymusem
Co powinno wzbudzić naszą czujność, kiedy nasi bliscy zaczynają zmieniać swoje życie i wprowadzają prozdrowotne rewolucje, mówi Joanna Fiks, psychoterapeutka.
-
Jak uniknąć kontuzji podczas biegania?
Bieganie to zdrowie, ale i w czasie uprawiania tego sportu narażeni jesteśmy na kontuzje. Są sposoby na zmniejszenie tego ryzyka.
NAJNOWSZE
-
Cisza, która leczy
Badania pokazują, że już kilka minut ciszy może obniżać tętno, regulować układ nerwowy i uruchamiać procesy regeneracyjne w mózgu. Naukowcy coraz częściej mówią o ciszy jak o realnym narzędziu terapeutycznym.
-
Na pikniku adrenalina powinna być pod ręką
-
Sztuka wspiera zdrowie
-
Brak regulacji zawodu psychoterapeuty i rosnące potrzeby pacjentów
-
Choroba dekompresyjna to problem nie tylko nurków
-
Cicha progresja stwardnienia rozsianego. Nie przeocz
Stwardnienie rozsiane (SM), przewlekła choroba autoimmunologiczna, u każdego pacjenta może przebiegać nieco inaczej. Dlatego zwana jest chorobą „tysiąca twarzy”. Obok rzutów choroby może pojawić się cicha progresja, tym podstępniejsza, że trudno uchwytna. Jej symptomy nie zawsze od razu kojarzą się z postępem choroby.
