Podwyższony poziom glikemii

Cukrzyca to grupa chorób metabolicznych, których wspólnym mianownikiem jest przewlekle podwyższony poziom cukru we krwi, który można porównać do rdzy trawiącej konstrukcję stalową, niszczącą jej wszystkie elementy – mówi prof. Tomasz Klupa, kierownik Katedry Chorób Metabolicznych Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie.

– Ten podwyższony poziom glikemii niszczy wszystkie duże i małe naczynia. Niszczy praktycznie wszystkie nasze narządy i układy. Dlatego jest to choroba tak niebezpieczna, tak podstępna i dająca niestety tak poważne konsekwencje – podkreśla profesor.

Cukrzyca to choroba metaboliczna, która wynika z nieprawidłowego wydzialania lub działania insuliny. Przewlekła hipoglikemia prowadzi do uszkodzenia, niewydolności, zaburzenia pracy narządów m.in. nerek (nefropatia), oczu (retinopatia), nerwów (neuropatia), serca i naczyń krwionośnych.

Prawidłowy poziom glukozy na czczo to 70-99 mg/dl. 

Podstawą do rozpoznania cukrzycy są występujące objawy hiperglikemii, czyli nasilona diureza (wielomocz), wzmożone pragnienie, spadek masy ciała oraz mniej typowe objawy: zmęczenie, senność, zmiany ropne na skórze lub stan zapalny narządów moczowo-płciowych, a glikemia mierzona w dowolnym momencie dnia (przygodna) wynosi co najmniej 200 mg/dl.

Polskie Towarzystwo Diabetologiczne podkreśla, w kontekście diagnozy cukrzycy, że jeżeli objawy nie występują albo występują, ale glikemia nie przekracza 200 mg/dl to diagnozuje się ją, gdy dwukrotne oznaczenie glikemii na czczo w godzinach porannych (każde oznaczenie należy wykonać innego dnia) wynosi 126 mg/dl lub powyżej albo jednorazowe oznaczenia hemoglobiny glikowanej (HbA1c), która odzwierciedla średni poziom cukru we krwi z ostatnich trzech miesięcy, wynosi 6,5 proc. lub go przekracza. 

Natomiast u osoby z uzasadnionym podejrzeniem nieprawidłowej tolerancji glukozy lub cukrzycy, jeśli glikemia na czczo wyniosła u niej raz lub dwa razy 100–125 mg/dl lub wartość hemoglobiny glikowanej 5,7–6,4 proc. należy wykonać doustny test tolerancji glukozy (OGTT). Rozpoznanie cukrzycy stawia się, jeżeli  OGTT w 120. minucie wyniesie co najmniej 200 mg/dl,  a jeżeli mieści się w przedziale 140–199 mg/dl świadczy to o nieprawidłowej tolerancji glukozy. 

„Można uznać, że glikemia na czczo, glikemia w 120. minucie OGTT i oznaczenie HbA1c w takim samym stopniu są podstawą do rozpoznania, pomimo że wykrywają cukrzycę u różnych osób. W porównaniu z glikemią na czczo i HbA1c badanie glikemii w 120. minucie OGTT wykrywa większą liczbę osób z cukrzycą i stanami przedcukrzycowymi" - zaznaczają eksperci PTD.