dr Agnieszka Jagiełło-Gruszfeld
W 1991 ukończyła z wyróżnieniem Akademię Medyczną w Białymstoku. Od 25 lat onkologiem klinicznym. Od wielu lat zawodowo koncentruje się na leczeniu chorych na raka piersi. Interesuje się także onkologia geriatryczną. Obecnie pracuje w Mazowieckim Szpitalu Onkologicznym (al. Aleja "Solidarności" 12, Warszawa). Jest aktywnym członkiem PTO, PTOK, ESMO, ASCO oraz SIOG. Autorka lub współautorka ponad 30 pełnotekstoch, oryginalnych publikacji naukowych, 6 opisów przypadków, około 30 prac poglądowych, 27 rozdziałów w podręcznikach, 3 monografii lub podręczników, kilku prac popularnonaukowych, ponad 75 streszczeń przedstawionych na kongresach towarzystw naukowych, takich jak ASCO, ESMO, SIOG, PTOK, PTChO, PTRO. Jest też laureatką prestiżowych nagród: nagroda “Wprost” Innowatory, w kategorii Osobowość Roku (2020), nagroda “Wprost” ShEO Awards, w kategorii Autorytet Medyczny (2021), Tytuł Lekarza z Empatii w 1. Edycji Plebiscytu na mistrzów komunikacji z pacjentami (2022).
Materiały Ekspertki
-
Nie wszystkie chore z rakiem piersi mają dostęp do nowoczesnego leczenia
Mimo że, program lekowy leczenia raka piersi należy do najbardziej rozbudowanych, to brakuje w nim nowoczesnego leku dla kobiet z rozsianą chorobą i nabytą hormonoopornością. To pacjentki, którym w Polsce możemy zaoferować jedynie paliatywną chemioterapię, mimo że w innych państwach istnieje skuteczne leczenie – mówi dr n. med. Agnieszka Jagiełło-Gruszfeld z Mazowieckiego Szpitala Onkologicznego w Warszawie.
NAJNOWSZE
-
Rozmawiaj i bądź obok – to najlepszy sposób, na opanowanie strachu po atakach w szkole
Tragiczne zdarzenia, jakie miały miejsce w ostatnich dniach w szkołach, wśród wielu uczniów wywołały strach i niepokój. W takiej sytuacji rolą dorosłych jest być dla nich wsparciem. Podstawą jest spokojna rozmowa i wysłuchanie.
-
Roli położnej nie można sprowadzić jedynie do ciąży, porodu, połogu
-
Jama ustna – tu często rodzi się problem nie tylko cielesny
-
Od badania alg do tajemnic ludzkiego mózgu
-
Sosna, która leczy
-
Ataki w szkołach – brak uwagi i wsparcia ze strony dorosłych
Ataki, które miały miejsce w ostatnich dniach, nakręcają spiralę paniki: rodzice przekazują sobie filmiki z ostrzeżeniami o „krwawym piątku” i nie puszczają dzieci do szkoły, nastolatki spekulują, gdzie dojdzie do następnego ataku. Tymczasem minie jeszcze wiele czasu nim dowiemy się, co było przyczyną tych zdarzeń. Musimy liczyć się z tym, że każde z nich mogło mieć inną przyczynę: brak zrozumienia, odrzucenie, chęć zaistnienia, czy wreszcie niezauważone zaburzenia. W każdym przypadku stoją za tym jakieś niezaspokojenie potrzeby i brak wsparcia.
