prof. Grażyna Rydzewska
Prof dr hab. n. med.; kierownik Kliniki Gastroenterologii i Chorób Wewnętrznych PIM MSWiA, wiceprezes Polskiego Towarzystwa Gastroenterologii, członek Zarządu Polskiego Klubu Trzustkowego, redaktor naczelna Przeglądu Gastroenterologicznego. Absolwentka Uniwersytetu Medycznego w Białymstoku, w którym zdobywała kolejne tytuły zawodowe (specjalizacja z chorób wewnętrznych oraz gastroenterologii) i akademickie - doktora oraz doktora habilitowanego nauk medycznych. Doświadczenie zawodowe i naukowe poglębiała także podczas kolejnych pobytów w ośrodku gastroenterologicznym w Brukseli w szpitalu Św. Erazma oraz w Uniwersytecie Sherbrooke (Quebec, Kanada). W roku 2007 uzyskała stopień naukowy profesora nauk medycznych. Od roku 1998 pracuje w Centralnym Szpitalu Klinicznym MSWiA w Warszawie, gdzie rozwinęła na bazie oddziału chorób wewnętrznych pełnoprofilową Klinikę Gastroenterologii, z pierwszym w Polsce pododdziałem leczenia nieswoistych chorób zapalnych jelit. Przez 10 lat pełniła także funkcję krajowego konsultanta w dziedzinie gastroenterologii, przez 5 lat prezesa PTG-E. Przez kilka lat reprezentowała Polskę w ECCO (European Crohn and Colitis Organisation). Główny nurt zainteresowań to choroby trzustki oraz nieswoiste zapalne choroby jelit. Jest autorką i współautorką ponad 400 publikacji w tych dziedzinach w piśmiennictwie krajowym i zagranicznym, jest członkiem rad naukowych wielu polskich i zagranicznych pism, sama od początku prowadzi jako redaktor naczelna Przegląd Gastroenerologiczny, jedyne pismo o tematyce gastroebterologicznej o zasięgu międzynarodowym (IF 1,7). Utworzyła pierwszy w Polsce pododdział leczenia nieswoistych chorób zapalnych jelit, łączący opiekę szpitalną z ambulatoryjną, stanowiący próbę stworzenia kompleksowej opieki w tej grupie pacjentów. W pierwszej edycji plebiscytu Kobiety Medycyny (2014) zdobyła pierwsze miejsce. Odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi, medalem Gloria Medicinae, wyróżnieniem Osobowość oku 2017, nagrodą im. Prof. Andrzeja Steciwko za wybitne osiągnięcia w dydaktyce w roku 2017, statuetką Wizjonerzy Zdrowia 2022 za walkę o poprawę losów pacjentów, statuetką Promor Polski 2018, nagrodą Bene Meritus w roku 2015, nagrodą imienia Prof. Izabeli Płanety-Małeckiej w 2020 roku, medalem zasłużony dla polskiej pankreatologii oraz wieloma innymi prestiżowymi odznaczeniami, w tym honorowego członka stowarzyszenia pacjentów J-elita oraz organizacji Apetyt na Życie.
Materiały Ekspertki
-
Nieswoiste Choroby Zapalne Jelit spychają pacjentów na drugi tor
Nieswoiste Choroby Zapalne Jelit to choroby, które często uniemożliwiają prowadzenie normalnego życia zawodowego, ale też utrudniają nawiązywanie bliskich relacji. By ułatwić diagnozę, skutecznie leczyć, wystarczy powiązać kilka osobno funkcjonujących elementów pod szyldem opieki kompleksowej. Na czym miałaby ona polegać, wyjaśnia prof. Grażyna Rydzewska, wiceprezeska Polskiego Towarzystwa Gastroenterologii.
NAJNOWSZE
-
Badanie „post mortem”, czyli kiedy wykonuje się sekcję zwłok
Badanie pośmiertne ma najczęściej ustalić przyczyny zgonu, szczególnie gdy śmierć nastąpiła w niewyjaśnionych okolicznościach, w wyniku przestępstwa. Sekcja kliniczna pomaga natomiast zweryfikować postawioną diagnozę, przybliża mechanizmy choroby i skutki leczenia, pomaga w monitorowaniu ognisk epidemicznych. I choć wspierała przez wieki rozwój nauki i medycyny, jest wykonywana coraz rzadziej.
-
Nastolatki odsypiają poranne wstawanie do szkoły w weekend, szczególnie „sowy”
-
Żywieniowy jet-lag czyli zmiany pory posiłków a zdrowie
-
Wirtualne życie nastolatków w liczbach
-
Rozmawiaj i bądź obok – to najlepszy sposób, na opanowanie strachu po atakach w szkole
-
Chorzy na celiakię latami czekają na trafną diagnozę
Od pierwszych objawów do rozpoznania celiakii mija średnio 7,3 roku. Przez ten czas chorzy ze swoimi dolegliwościami odwiedzają wielu lekarzy, leczą się na nieistniejące choroby i cierpią, czasem wręcz podupadają na zdrowiu. Wiedza na temat tej choroby wciąż jest niewystarczająca, a objawy na tyle niespecyficzne, że lekarze często przypisują je zespołowi jelita drażliwego (IBS), anemii z niedoboru żelaza czy chronicznemu zmęczeniu.
