Tag:
-
Widzieć człowieka – Kongres Humanizacja Medycyny (inf. prasowa)
Pandemia COVID-19 uwypukliła potrzebę poczucia współodpowiedzialności za pacjenta w procesie leczenia, a tym samym postawiła przed środowiskiem medycznym oraz pacjentami całkiem nowe wyzwania. Izolacja, brak możliwości odwiedzania chorych przez rodzinę, a także stres personelu medycznego niewątpliwie pokazały konieczność prowadzenia efektywnej komunikacji z pacjentami.
-
Nie ma uniwersalnego przepisu na zdrowie
Reklamy leków i suplementów diety mogą sugerować, że każdą chorobę czy dolegliwość można pokonać za pomocą odpowiedniej pigułki. Ale z badań wynika, że nawet znane leki, dla wielu pacjentów, często okazują się nieskuteczne.
-
Przyszłość medycyny wykuwa się w biobankach
Dzięki spersonalizowanym, uszytym na miarę konkretnego pacjenta, interwencjom medycznym i terapiom, w przyszłości, leczenie będzie znacznie szybsze i skuteczniejsze, a wielu chorobom będzie można zapobiec – przekonuje dr Łukasz Kozera, krajowy koordynator ds. biobankowania.
NAJNOWSZE
-
Rozmawiaj i bądź obok – to najlepszy sposób, na opanowanie strachu po atakach w szkole
Tragiczne zdarzenia, jakie miały miejsce w ostatnich dniach w szkołach, wśród wielu uczniów wywołały strach i niepokój. W takiej sytuacji rolą dorosłych jest być dla nich wsparciem. Podstawą jest spokojna rozmowa i wysłuchanie.
-
Roli położnej nie można sprowadzić jedynie do ciąży, porodu, połogu
-
Jama ustna – tu często rodzi się problem nie tylko cielesny
-
Od badania alg do tajemnic ludzkiego mózgu
-
Sosna, która leczy
-
Ataki w szkołach – brak uwagi i wsparcia ze strony dorosłych
Ataki, które miały miejsce w ostatnich dniach, nakręcają spiralę paniki: rodzice przekazują sobie filmiki z ostrzeżeniami o „krwawym piątku” i nie puszczają dzieci do szkoły, nastolatki spekulują, gdzie dojdzie do następnego ataku. Tymczasem minie jeszcze wiele czasu nim dowiemy się, co było przyczyną tych zdarzeń. Musimy liczyć się z tym, że każde z nich mogło mieć inną przyczynę: brak zrozumienia, odrzucenie, chęć zaistnienia, czy wreszcie niezauważone zaburzenia. W każdym przypadku stoją za tym jakieś niezaspokojenie potrzeby i brak wsparcia.
