Gośka Serafin
Prezenterka telewizyjna, dziennikarka newsowa. Pracowała w TVP INFO, TVP1, Superstacji i Wirtualnej Polsce. Prowadzi videopodcast BEZ FARBOWANIA w którym rozmawia z osobami zmagającymi się z depresją, zaburzeniami odżywiania, nerwicą lękową, uzależnieniami, chorobą afektywną dwubiegunową, z ludźmi doświadczającymi różnego rodzaju kryzysów psychicznych. Sama też dzieli się doświadczeniem depresji i zaburzeń lękowych. Rozmawia o leczeniu, terapii, o tym co szkodzi, a co pomaga utrzymać psychiczną równowagę w dzisiejszym świecie. Szczerze. Bez farbowania. Prowadzi również podcast „ W Czułym Zwierciadle” min. o DDA, uzależnieniach o dorosłych w spektrum autyzmu i z ADHD realizowany dla miesięcznika „Zwierciadło”. Wspólnie z Markiem Sekielskim napisała książkę „JEST OK. To dlaczego nie chcę żyć?” Prywatnie kocha odkurzać, układać puzzle i jeść chipsy.
Materiały Ekspertki
-
Depresja kasuje ochotę na życie
„Kiedy miałam depresję, często udawałam, że wszystko jest dobrze. Chociaż moje przyjaciółki widziały, że coś się dzieje, potrafiłam postawić się na baczność i sprawiać wrażenie, że wszystko jest ok. Musiałam sama dojść do tego, że warto mówić otwarcie, ale to wymagało pozbycia się wstydu, uznania tego, że depresja to choroba” – mówi Gośka Serafin, dziennikarka, która w swoim podcaście „Bez Farbowania” pokazuje, że depresja to choroba, z którą można żyć i nie jest to powód do wstydu.
NAJNOWSZE
-
Seniorzy chcą być bardziej samodzielni
Starzejące się społeczeństwo wymaga przesunięcia punktu ciężkości z leczenia kolejnych chorób na jak najdłuższe utrzymanie seniorów w sprawności i samodzielności.
-
Kontrola gospodarki węglowodanowej z biegiem zatrudnienia
Materiał partnerski -
Aktywny kanapowiec – nie chodzi tylko o ćwiczenia
-
Zwłóknienie wątroby dotyka już młode osoby
-
Coraz więcej udarów mózgu u młodych
-
Medyczna mitologia
Zawał tylko przy wysokim cholesterolu, cukrzyca wyłącznie u osób z otyłością, rak piersi tylko u kobiet, a rak płuca tylko u palaczy. Medycyna zna wiele takich przekonań. Problem w tym, że „typowy pacjent” nie oznacza „jedynego możliwego”. Badania pokazują, że choroby często wymykają się stereotypowemu obrazowi.
