prof. Ewa Mojs
Prof. dr hab. n. o zdr. ; psycholog, neuropsycholog i neuropsychoterapeuta. Kierowniczka Katedry i Zakładu Psychologii Klinicznej Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu oraz Poradni Zdrowia Psychicznego UMP. Współtwórczyni Towarzystwa Naukowego Psychologii Klinicznej i Medycyny Behawioralnej oraz członek Rady Naukowej MindHealth. Członkini towarzystw naukowych. Wykładowczyni z zakresu psychologii klinicznej, neuronauki i neuropsychoterapii na wielu kierunkach studiów, kursach i szkoleniach, w tym podyplomowych UMP, SWPS i WSZIP. Promotorka w rozprawach doktorskich. Współautorka podręczników z zakresu psychologii klinicznej i neuropsychologii, np. „Kompetencje psychologiczne w pracy lekarza”. Autorka ponad 600 artykułów i wystąpień na konferencjach naukowych. Prowadzi badania z zakresu neuropsychologii klinicznej, następstw uszkodzeń układu nerwowego u dzieci oraz możliwości neurorehabilitacji wcześniaków. Ekspertka UE w zakresie zdrowia i zdrowego społeczeństwa, ekspertka ABM.
Materiały Ekspertki
-
Nie bądźmy obojętni
Reagujmy, jeśli widzimy, że z kimś dzieje się coś niedobrego. Jeśli nie czujemy się na tyle silni, by wziąć na siebie te historie wystarczy pokazać: widzę, że coś się dzieje i powiedzieć, że może warto porozmawiać z kimś kto pomoże. Nie oceniajmy, nawet jeśli nam wydaje się to błahe, może z jego perspektywy to jest ważna sprawa, dlatego i ty potraktuj ją poważnie - namawia prof. dr hab. n. o zdr. Ewa Mojs, psycholog, kierownik Katedry i Zakładu Psychologii Klinicznej UM w Poznaniu, współautorka „Kodeksu Wrażliwości w mediach społecznościowych”, którego pomysłodawcą jest Fundacja Zdrowego Postępu.
NAJNOWSZE
-
Obserwator – platforma, która skróci kolejkę do programów lekowych?
Decyzja refundacyjna nie oznacza, że lek pojawia się natychmiast w programie lekowym. Narodowy Fundusz Zdrowia musi rozstrzygnąć konkursy dla szpitali, a to zabiera nawet pół roku. Kolejki nie rozkładają się równomiernie, niektórych nie widać w systemie, a o dostępności leku decyduje wciąż miejsce zamieszkania. Czy Obserwator – nowe narzędzie analityczne – pozwoli skrócić czas oczekiwania pacjentów na terapię?
-
Pogorszenie funkcji poznawczych: co jest normalne, a co jest sygnałem ostrzegawczym
-
Wizyta w gabinecie – jak pokonać lęk
-
Seniorzy chcą być bardziej samodzielni
-
Kontrola gospodarki węglowodanowej z biegiem zatrudnienia
Materiał partnerski
-
Jak starzeją się nasze geny
Czy geny mają swój termin przydatności? W pewnym sensie tak, choć samo DNA nie „starzeje się” dokładnie tak jak człowiek. Z biegiem lat w komórkach gromadzą się uszkodzenia i mutacje, zmienia się sposób odczytywania genów, skracają się telomery, a część komórek zaczyna funkcjonować inaczej niż w młodości. Coraz lepiej potrafimy też zmierzyć tak zwany wiek biologiczny. Okazuje się przy tym, że dwie osoby w tym samym wieku metrykalnym mogą mieć genomy i epigenomy „w różnym wieku”.
