Alkoholizm

Uzależnienie od alkoholu charakteryzujące się ciągłą potrzebą jego spożywania. W ostatnim czasie terapeuci często rozróżniają picie ryzykowne i picie szkodliwe (to ostatnie przynosi skutki w postaci stopniowej degeneracji zdrowia i życia społeczno-psychologicznego; ryzykowne - nie przynosi jeszcze wielu szkód). 

Wysokie stężenie alkoholu we krwi wpływa na uszkodzenie wątroby, śluzówki żołądka, układu nerwowego oraz serca i mięśni szkieletowych.

Najczęściej uzależnieni nie przyznają się do problemów z alkoholem (stosują cały system zaprzeczeń i usprawiedliwień, nie chcąc dopuścić prawdy o źródle problemu, np. "Nic wielkiego się nie stało, że tam nie pojechałem", "Miałam stresujący dzień. Jedno piwo nie szkodzi" itp.).

Zwykle osoby bliskie są współuzależnione, tj. przyjmują system zaprzeczeń i usprawiedliwień od pijącej osoby. 

W przypadku uświadomienia sobie problemu z piciem własnym lub bliskiej osoby należy szukać pomocy w specjalnych poradniach leczących uzależnienia.

Źródło: „Collins. Słownik encyklopedyczny MEDYCYNA”, wyd. RTW;

PARPA

NAJNOWSZE

  • Multidyscyplinarna opieka na chorymi na Parkinsona to szansa na oszczędności

    Choć w ostatnich latach wzrosła liczba chorych na parkinsona leczonych zaawansowanymi terapiami, to wciąż jest ona zbyt mała, by mówić o tym, że opieka nad tą grupą pacjentów jest na dobrym poziomie. Z jednej strony obserwujemy ogromny postęp możliwości terapeutycznych, z drugiej niedostateczne finansowanie i brak skoordynowanej opieki – mówili specjaliści podczas panelu dotyczącego neurologii na Kongresie Wyzwań Zdrowotnych w Katowicach.

  • Jak mikroRNA zmieniło rozumienie chorób

  • Specjaliści: każda forma palenia tytoniu jest szkodliwa

  • Mity dotyczące funkcjonowania Centrów Zdrowia Psychicznego

  • Nieoczywiste przyczyny psychozy

  • Adobe Stock

    Z choroby otyłościowej się nie wyrasta

    Patronat Serwisu Zdrowie

    Za chorobę otyłościową u polskich dzieci w zdecydowanej większości przypadków odpowiada nadmiar zjadanych kalorii. Dlatego świadomość, ile, co i w jaki sposób jeść, powinna być kształtowana już od narodzin. Pierwsze smaki docierają do dziecka z wód płodowych, a samodzielne jedzenie powinno zaczynać się od 6. miesiąca życia – zaznacza lek. Magdalena Marciniszyn, specjalistka pediatrii, certyfikowana lekarka Polskiego Towarzystwa Leczenia Otyłości, doradczyni laktacyjna.

  • Nocna prohibicja to mniejsze kolejki na SOR-ach

  • Akupresura na zmniejszenie zmęczenia

Serwisy ogólnodostępne PAP