Materiał promocyjny

Co to jest histeroskopia i kiedy się ją stosuje?

Histeroskopia to jedno z najdokładniejszych badań ginekologicznych, które umożliwia bezpośrednią ocenę wnętrza macicy. Dla wielu pacjentek stanowi przełomowy moment diagnostyczny, szczególnie wtedy, gdy inne badania nie dają jasnej odpowiedzi na pytanie: co właściwie się dzieje?

Envato Elements
Envato Elements

Co to jest histeroskopia?

Histeroskopia to małoinwazyjna procedura diagnostyczna lub zabiegowa polegająca na wprowadzeniu do jamy macicy cienkiego narzędzia optycznego - histeroskopu. Kamera umieszczona na jego końcu pozwala lekarzowi dokładnie obejrzeć śluzówkę macicy, ujścia jajowodów oraz ewentualne zmiany patologiczne. Badanie może mieć charakter diagnostyczny - gdy celem jest ocena wnętrza macicy lub operacyjny - kiedy podczas tej samej procedury usuwa się zmiany, np. polipy czy zrosty. To właśnie połączenie diagnostyki i leczenia w jednym czasie sprawia, że histeroskopia jest tak ceniona we współczesnej ginekologii.

Kiedy wykonuje się histeroskopię?

Najczęściej histeroskopia pojawia się w diagnostyce problemów, które trudno wyjaśnić innymi metodami. Wskazania obejmują m.in.:

•    nieprawidłowe krwawienia z macicy,
•    podejrzenie polipów lub mięśniaków podśluzówkowych,
•    niepłodność lub poronienia nawracające,
•    wady wrodzone macicy,
•    zrosty wewnątrzmaciczne,
•    nieprawidłowy wynik USG.

W praktyce oznacza to, że histeroskopia często bywa „ostatnim brakującym elementem układanki”, szczególnie w diagnostyce niepłodności.

Jak wygląda przebieg badania?

Jedną z największych zalet histeroskopii jest jej precyzja przy stosunkowo niewielkim obciążeniu dla organizmu. Procedura polega na wprowadzeniu histeroskopu przez pochwę i szyjkę macicy, bez konieczności wykonywania nacięć na skórze.

W zależności od zakresu:

•    histeroskopia diagnostyczna bywa wykonywana w znieczuleniu miejscowym lub krótkotrwałym dożylnym,
•    histeroskopia operacyjna najczęściej odbywa się w znieczuleniu ogólnym.

Podczas badania jama macicy jest delikatnie rozszerzana płynem fizjologicznym, dzięki czemu możliwe jest dokładna ocena jej wnętrza. Jeśli lekarz zauważy nieprawidłowości, może od razu je usunąć lub pobrać materiał do badania histopatologicznego.

Co można wykryć dzięki histeroskopii?

Wiele problemów ze zdrowiem macicy może nie dawać wyraźnych objawów lub być słabo widocznych w badaniach obrazowych. Histeroskopia eliminuje ten problem - pozwala zobaczyć zmianę „na żywo”. Największą siłą histeroskopii jest zatem możliwość bezpośredniej oceny zmian. Badanie pozwala wykryć: polipy endometrialne, mięśniaki podśluzówkowe, przegrody macicy, zrosty wewnątrzmaciczne, ogniska przerostu endometrium, zmiany nowotworowe.

Histeroskopia a niepłodność

Opisywane badanie znajdzie również zastosowanie w procesie diagnostyki niepłodności histeroskopia odgrywa szczególną rolę. Nawet niewielkie zmiany w jamie macicy mogą utrudniać implantację zarodka lub prowadzić do poronień. Usunięcie polipa, przecięcie zrostów czy korekta wady anatomicznej może znacząco poprawić warunki do zajścia w ciążę. Dlatego to badanie często stanowi element przygotowania do procedur wspomaganego rozrodu lub kolejny krok po nieskutecznych staraniach o dziecko.

Czy histeroskopia boli?

Bolesność badania zależy od rodzaju procedury. Owszem, histeroskopia diagnostyczna może powodować krótkotrwały dyskomfort przypominający ból miesiączkowy, ale zwykle jest dobrze tolerowana. W przypadku zabiegów operacyjnych stosuje się znieczulenie, dzięki czemu pacjentka nie odczuwa bólu w trakcie procedury. Po badaniu mogą pojawić się:

•    lekkie skurcze podbrzusza,
•    plamienie,
•    uczucie zmęczenia.

Objawy zazwyczaj ustępują w ciągu kilku dni.

Rekonwalescencja po histeroskopii

Powrót do codziennych aktywności zależy od zakresu zabiegu. Po histeroskopii diagnostycznej większość pacjentek wraca do normalnego funkcjonowania jeszcze tego samego dnia. Po zabiegach operacyjnych zaleca się krótką rekonwalescencję, unikanie intensywnego wysiłku i współżycia przez kilka dni. Lekarz przekazuje indywidualne zalecenia, które uwzględniają charakter przeprowadzonej procedury oraz ogólny stan zdrowia pacjentki.

Jeśli badania obrazowe nie dają jednoznacznej odpowiedzi, pojawiają się nawracające dolegliwości lub trudności z zajściem w ciążę, histeroskopia może być kolejnym krokiem diagnostycznym. To badanie, które często zmienia kierunek leczenia - z domysłów na konkret.

Rzetelna wiedza i właściwa diagnostyka to pierwszy krok do skutecznego leczenia, a w przypadku histeroskopii często także do realnej poprawy komfortu życia i zdrowia reprodukcyjnego.

Więcej informacji: https://scmkrakow.pl/histeroskopia/

Artykuł sponsorowany

Źródło informacji: SCM Sp. z o.o.
 

ZOBACZ WIĘCEJ

  • AdobeStock

    Choroba zajęcza. Kleszcze mogą przenosić groźną bakterię

    Wysoka gorączka, silne osłabienie, bolesne powiększenie węzłów chłonnych i niewielkie owrzodzenie skóry – taki zestaw objawów po pobycie w lesie lub ukłuciu kleszcza powinien zwrócić uwagę lekarza. Jedną z możliwych przyczyn jest tularemia, zwana chorobą zajęczą.

  • Zdrowa grasica, niższe ryzyko śmierci

    Im lepiej zachowana grasica, tym mniejsze ryzyko zgonu – wynika z analizy ponad 25 tys. badań tomografii komputerowej. Naukowcy wykorzystali sztuczną inteligencję, by ocenić kondycję tego niewielkiego, ale ważnego dla odporności narządu.

  • Adobe Stock

    Hormon GLP-1 – bohater leczenia cukrzycy i… choroby otyłościowej

    Komisja Europejska zgodziła się na wprowadzenie semaglutydu – analogu ludzkiego hormonu GLP-1 – w postaci doustnej do leczenia choroby otyłościowej. Od pewnego czasu jest już stosowany w terapii cukrzycy typu 2, chociaż jego refundacja obejmuje wyłącznie określone grupy pacjentów. To niewątpliwie kolejny ważny krok w leczeniu choroby otyłościowej. Na refundację w tym wskazaniu pacjenci prawdopodobnie będą jednak musieli jeszcze poczekać – zaznacza dr hab. n. med. Karolina Kędzierska-Kapuza, specjalistka diabetologii i nefrologii, zajmująca się również leczeniem choroby otyłościowej.

  • AdobeStock

    Nużeńce i my

    Większość dorosłych ludzi nosi je na swojej skórze, nawet o tym nie wiedząc. Przez lata uważano je za niegroźnych współlokatorów, dziś jednak wiadomo, że w określonych warunkach mogą odgrywać ważną rolę w rozwoju przewlekłych chorób skóry i oczu. Badania pokazują, że nużeńce są znacznie bardziej złożonym elementem mikroekosystemu skóry, niż przypuszczano jeszcze kilkanaście lat temu.

NAJNOWSZE

  • AdobeStock

    Choroba zajęcza. Kleszcze mogą przenosić groźną bakterię

    Wysoka gorączka, silne osłabienie, bolesne powiększenie węzłów chłonnych i niewielkie owrzodzenie skóry – taki zestaw objawów po pobycie w lesie lub ukłuciu kleszcza powinien zwrócić uwagę lekarza. Jedną z możliwych przyczyn jest tularemia, zwana chorobą zajęczą.

  • Zdrowa grasica, niższe ryzyko śmierci

  • Zegar biologiczny tyka. Kiedy wypada szczyt płodności?

  • Hormon GLP-1 – bohater leczenia cukrzycy i… choroby otyłościowej

  • Farmakoterapia na walizkach

  • PAP/Lech Muszyński

    Szczepienia mogą chronić przed demencją

    Badania wskazują, że różne szczepionki mogą zmniejszać ryzyko rozwoju demencji. Chodzi m.in. o szczepienia przeciwko półpaścowi, tężcowi, błonicy czy pneumokokom. Obserwowany związek może być czymś więcej niż tylko statystyczną zależnością.

  • Fart walk, czyli o TikTokowych trendach zdrowotnych

  • Wazopresyna – hormon przetrwania

Serwisy ogólnodostępne PAP