Pasjonujące historie o tajemnicach mózgu

Voila! I oto jesteście w posiadaniu najbardziej złożonej maszyny, jaką zna ludzkość. Wasz mózg ma ponad osiemdziesiąt sześć miliardów neuronów – więcej niż mózg jakiegokolwiek innego zwierzęcia na Ziemi. Jest większego rozmiaru niż mózgi wszystkich innych naczelnych i zawiera więcej danych niż najnowocześniejszy smartfon. Pewne części naszego mózgu są tak złożone, że w pełni rozwijają się, dopiero gdy mamy dwadzieścia parę lat. A jednak mózg ma też piętę achillesową.

Infografika - nadawca informacji prasowej
Infografika - nadawca informacji prasowej

Naukowcy napisali całe tomiszcza o każdej z tych cząsteczek, lecz ja wolę myśleć o nich jako o zwyczajnych: mutantach, rebeliantach, intruzach i dezerterach - pisze Sara Peskin. Chcesz się dowiedzieć więcej? "Zbuntowany mózg" trafia do księgarń już 16 maja.

Nasz mózg jest najbardziej skomplikowaną maszyną znaną ludzkości, lecz nawet on ma piętę achillesową: te same cząsteczki, dzięki którym istniejemy, mogą sabotować nasz umysł. I tak dziewczyna, która dopiero co skończyła studia, po południu nie pamięta, że rano jadła śniadanie, a wieczorem jest już w szpitalu – przekonana, że walczy z zombi. Mężczyzna planuje oświadczyny, ale zamiast tego wpada w szał i spazmy tak silne, że mało nie odgryza sobie języka. W Karolinie Południowej kolejni biedni farmerzy umierają podczas zagadkowej epidemii otępienia.

Sara Manning Peskin śledzi nie tylko historię pacjentów z chorobami układu nerwowego, ale też dzieje niesamowitych, często niedocenianych i bezgranicznie oddanych nauce badaczy, którym zawdzięczamy odkrycie sekretów ludzkiego mózgu, w tym Aloisa Alzheimera i Arnolda Picka. I co niezwykle ważne – ani na chwilę nie traci z oczu ludzkiego wymiaru tych chorób.

  • Podobnie jak kiedyś Oliver Sacks, dziś Sara Manning Peskin inspiruje nowe pokolenie neurologów, neuronaukowców i badaczy mózgu - Orly Avitzur, prezeska Amerykańskiej Akademii Neurologii
  • Peskin pisze […] z wdziękiem i ludzkim podejściem, które przypomina mi teksty Olivera Sacksa. [Ma] olśniewający styl i pełną empatii zdolność obserwacji - Annie Murphy Paul, „New York Times Book Review”
  • Peskin daje czytelnikowi przenikliwy i poruszający opis kruchości i zmienności naszych stanów umysłowych i emocjonalnych oraz naszego zachowania i pokazuje, jak mogą na nie wpływać dysfunkcje definiujących je cząsteczek - Adrian Woolfson, „Wall Street Journal”
  • Fascynujące opowieści o chorobach układu nerwowego […] wsparte przejrzystym wyjaśnieniem ich przyczyn oraz możliwości leczenia - „Harvard Magazine”
  • Książka oparta na rzetelnych badaniach, zrozumiała nawet dla laika. […] lektura szczególnie cenna dla tych, których bliscy borykają się z chorobami mózgu- „Kirkus Reviews”
  • Neurolożka Peskin zadebiutowała imponującą opowieścią o poszukiwaniu leków na choroby układu nerwowego, w tym na różne postaci otępienia - „Publishers Weekly”

Sara Manning Peskin jest praktykującą neurolożką, adiunktem na Uniwersytecie Pensylwanii. Publikowała między innymi w „New York Times”, „Boston Globe Magazine” oraz „The Philadelphia Inquirer”. Mieszka w Filadelfii.

Źródło informacji prasowej: Dom Wydawniczy REBIS

ZOBACZ WIĘCEJ

  • Adobe Stock

    Żałoba jest jak sztorm

    Żałoba to smutek, tęsknota, złość, poczucie winy, a czasem ulga. To emocje o różnym nasileniu i zabarwieniu. Na początku potrafią być jak sztorm – mogą zatopić, potem najczęściej słabną, choć u każdego w innym tempie. Czym jeszcze jest żałoba i jak wspierać osoby po stracie – wyjaśnia Milena Dzienisiewicz, psycholożka z Kliniki Uniwersytetu SWPS.

  • AdobeStock

    Gdy strach przejmuje kontrolę

    Strach może pojawić się, zanim zdążymy zrozumieć, co właściwie nam zagraża. Serce zaczyna bić szybciej, mięśnie się napinają, a uwaga koncentruje się na potencjalnym niebezpieczeństwie. Mózg uruchamia jeden z najstarszych mechanizmów przetrwania, który pomaga nam reagować, zanim świadomie ocenimy sytuację. Co dokładnie dzieje się wtedy w układzie nerwowym? Dlaczego czasem boimy się czegoś, co obiektywnie nam nie zagraża, i dlaczego rozum nie zawsze potrafi uspokoić przestraszone ciało?

  • PAP/Piotr Nowak

    Jak umiera nasze ciało?

    Oddech spowalnia. Krew zaczyna pomału odpływać, a ciało blednie. Rysy twarzy wyostrzają się. Słuch wyłącza się jako ostatni. Proces umierania zwany agonią może trwać nawet 48 godzin. Chcielibyśmy żyć jak najdłużej i odejść w spokoju. Jednak tylko niewielu z nas zgaśnie z powodu starości, jak angielska królowa Elżbieta II, która zmarła w wieku 96 lat.

  • AdobeStock

    FOBS – lęk przed samotnością, który wpływa na życiowe decyzje

    Są osoby, u których lęk przed byciem samotnym zwiększa skłonność do angażowania się w skrajne zachowania prowadzące do znalezienia partnera lub do trwania w niesatysfakcjonującym, czy nawet toksycznym związku – mówi Karolina Bonarska z Instytutu Psychologii Uniwersytetu Jagiellońskiego.

NAJNOWSZE

  • Adobe Stock

    Żałoba jest jak sztorm

    Żałoba to smutek, tęsknota, złość, poczucie winy, a czasem ulga. To emocje o różnym nasileniu i zabarwieniu. Na początku potrafią być jak sztorm – mogą zatopić, potem najczęściej słabną, choć u każdego w innym tempie. Czym jeszcze jest żałoba i jak wspierać osoby po stracie – wyjaśnia Milena Dzienisiewicz, psycholożka z Kliniki Uniwersytetu SWPS.

  • Naucz dziecko jak się uczyć

  • Jak umiera nasze ciało?

  • FOBS – lęk przed samotnością, który wpływa na życiowe decyzje

  • Kolejki do fizjoterapeutów po horyzont

  • AdobeStock

    Gdy strach przejmuje kontrolę

    Strach może pojawić się, zanim zdążymy zrozumieć, co właściwie nam zagraża. Serce zaczyna bić szybciej, mięśnie się napinają, a uwaga koncentruje się na potencjalnym niebezpieczeństwie. Mózg uruchamia jeden z najstarszych mechanizmów przetrwania, który pomaga nam reagować, zanim świadomie ocenimy sytuację. Co dokładnie dzieje się wtedy w układzie nerwowym? Dlaczego czasem boimy się czegoś, co obiektywnie nam nie zagraża, i dlaczego rozum nie zawsze potrafi uspokoić przestraszone ciało?

  • Słowa w opiece hospicyjnej mają znaczenie, bo „oddaje się rzeczy, nie bliskich”

  • Rogowacenie skóry – od fizjologii do patologii

Serwisy ogólnodostępne PAP