Tag:
-
Co robić w szkole, kiedy uczeń zginął śmiercią samobójczą
O uczniów, którzy zostaną dotknięci samobójczą śmiercią kolegi czy koleżanki szkoła powinna zadbać w przemyślany sposób. Inne będą metody wobec klasy zmarłego dziecka, inne wobec dzieci, które były z nim skonfliktowane. Co robić, jak dorośli mogą zapobiegać samobójstwom - opowiada Serwisowi Zdrowie dr Halszka Witkowska, suicydolog i koordynatorka platformy „Życie warte jest rozmowy”.
-
Samobójstwa: jak można im zapobiegać (zapis webcastu)
Choć liczba popełnionych samobójstw utrzymuje się w Polsce od kilku lat na mniej więcej tym samym, stabilnym poziomie, to wciąż – za każdym takim wydarzeniem kryją się ludzkie tragedie, którym często można było zapobiec. Psychiatra dr Iwona Koszewska, która koordynuje specjalny program zapobiegania samobójstwom, wskazuje, jakie są najważniejsze metody zapobiegania tym niepotrzebnym śmierciom i jakie sygnały wysyła osoba rozważająca zamach na własne życie.
-
10 faktów o niepotrzebnych śmierciach
Samobójstwo jednostki zawsze jest wielką tragedią całego społeczeństwa. Wielu z tych niepotrzebnych śmierci dałoby się uniknąć, gdyby na czas ktoś zareagował.
-
Autystycy – zagrożeni samobójstwem
Osoby wykazujące autystyczne cechy charakteru są bardziej niż inne narażone na ryzyko popełnienia samobójstwa. Ale grup ryzyka jest więcej. Co je łączy?
NAJNOWSZE
-
Dlaczego możesz czuć się zmęczony nawet po ośmiu godzinach snu?
Regularne picie kawy może pozbawić organizm energii potrzebnej do nocnej regeneracji, nawet bez wybudzania się w nocy – wynika z nowego badania opublikowanego w czasopiśmie Nutrients przez naukowców z Uniwersytetu Wrocławskiego.
-
Paląc e-papierosy wciąż narażasz się na raka płuca
-
Pacjent to nie klient, czyli o odmienności rynku zdrowia od rynku np. herbaty
-
Czy turbiny wiatrowe szkodzą zdrowiu?
-
Rośnie liczba przypadków róży
-
FND nie jest „urojoną chorobą”
Zespół czynnościowy układu nerwowego, określany skrótem FND, to zaburzenie, w którym mózg nieprawidłowo steruje ruchem, czuciem lub innymi funkcjami, mimo że jego struktura pozostaje nieuszkodzona. Najnowsze badania epidemiologiczne pokazują, że zaburzenie to dotyka setek tysięcy pacjentów, a jego objawy są realne i często bardzo obciążające – choć przez lata pozostawało niedoszacowane i błędnie rozumiane.
