Tag:
-
Lekarz to zawód podwyższonego ryzyka
Lekarz to zawód podwyższonego ryzyka. Po pierwsze, dlatego, że lekarze żyją zazwyczaj krócej niż wynosi średnia życia w Polsce. Po drugie dlatego, że za nieumyślny błąd trafić mogą przed sąd. Z tego powodu też wielu młodych lekarzy nie decyduje się na interwencyjne specjalizacje, chirurgię czy ginekologię – uważa prezes Naczelnej Rady Lekarskiej Łukasz Jankowski.
-
2,38 lekarza na 1000 osób, czyli każda wizyta na wagę złota
Polacy masowo nie odwołują wizyt lekarskich. Z tego powodu rocznie przepada aż 17 mln terminów, kolejki do specjalistów blokują się. To generuje ogromne stary dla pacjentów i dla publicznej kasy. 27 października wystartowała kampania społeczna #ODWOLUJE #NIEBLOKUJE. Jakie są przyczyny nieodwoływania wizyt, jakie skutki? Czy są skuteczne rozwiązania, żeby temu zapobiec?
-
Jakie mamy wymówki, by nie brać leków?
WHO ocenia, że aż połowa pacjentów nie przyjmuje zalecanych leków zgodnie z instrukcją lekarza. W Polsce takich chorych jest jeszcze więcej. Dlaczego pacjenci to sobie robią? Czy można wpłynąć na ich decyzje?
-
Oj, nie wziąłem tabletki, czyli o nieprzestrzeganiu zaleceń
Kiedy lekarz stwierdza u pacjenta na wizycie kontrolnej podwyższone ciśnienie krwi, zwykle przychodzą mu na myśl dwie alternatywy: zwiększenie dawki leku lub dołożenie kolejnego. Może się okazać, że podczas kolejnej kontroli pacjent nadal ma nieuregulowane ciśnienie. I wtedy znów mamy dwie alternatywy… Ta gra może się toczyć miesiącami.
NAJNOWSZE
-
Hipotermia, czyli jak zabija zimno
Mróz to nie tylko zimne dłonie i parujące oddechy — to także poważne wyzwanie dla mechanizmów biologicznych, które bezustannie walczą o utrzymanie ciepła wewnętrznego. W obliczu prognoz meteorologicznych zapowiadających największe uderzenie zimna w tym sezonie, warto pamiętać, jak ogromnym zagrożeniem jest hipotermia.
-
Medycyna 2025: od immunologii po sztuczną inteligencję
-
Marzenie o lataniu
-
Cud narodzin
-
Dieta dziecka z chorobą onkologiczną
-
O nastolatkach, które nie przechodzą buntu
Są dzieci, które okres nastoletni przechodzą w miarę spokojnie: nie sprawiają większych trudności wychowawczych, nie przeciwstawiają się, nie krzyczą, nie kłócą się z rodzicami. Jednak nie dajmy się zwieźć, że taki współpracujący nastolatek, nie przeżywa żadnych trudności. O tym jak odróżnić, że młody człowiek jest już na tyle dojrzały, że zdrowo konfrontuje się z rzeczywistością, a kiedy ta cisza i układność powinna nas niepokoić, mówi psycholożka dziecięca Ewa Bensz-Smagała z Katedry Psychologii Akademii Górnośląskiej im. W. Korfantego w Katowicach, założycielka Gabinetu Lucky Mind.
