Na oddanie krwi potrzeba całego dnia?

To MIT! Proces oddawania krwi odbywa się w 5 etapach, które łącznie trwają ok. jednej godziny.

14.06.2017/18:24   aktualizacja: 14.06.2017/18:25
1 minuta czytania
  • Rejestracja kandydata. Trzeba wypełnić kwestionariusz odpowiadając (SZCZERZE!) na szczegółowe pytania dotyczące aktualnego stanu zdrowia i historii dotyczącej stylu życia i sytuacji medycznych kandydata. To dane wrażliwe, które nie mogą być przekazywane na zewnątrz, a lekarze i pielęgniarki są zobowiązani do zachowania tajemnicy zawodowej. Konieczne jest okazanie dokumentu potwierdzającego tożsamość, np. dowodu osobistego.
  • Pobranie próbki krwi, która w laboratorium poddawana jest ocenie.
  • Ocena lekarska potencjalnego dawcy. Po otrzymaniu wyników badań, kandydat na dawcę udaje się do gabinetu lekarza, który na podstawie kwestionariusza, wyników badań laboratoryjnych oraz badania przedmiotowego dokonuje oceny ogólnego stanu zdrowia i wydaje ostateczną decyzję o kwalifikacji do oddania krwi.
  • Oddanie krwi. To nie jest ani bolesne, ani czasochłonne, a pracownicy stacji krwiodawstwa starają się zapewnić miłą atmosferę. Podczas jednej donacji, dawca oddaje ok. 450 ml krwi, co stanowi ok. 10 proc. krwi krążącej w organizmie dawcy.
  • Regeneracja dawcy, który otrzymuje ekwiwalent kaloryczny w postaci czekolad, batona i soku.

Przekonanie, że na oddanie krwi potrzebny jest cały dzień, być może wzięło się z faktu, że dawcy przysługuje dodatkowy dzień wolny albo kilka wolnych godzin z pracy. Warunkiem jest dostarczenie pracodawcy zaświadczenia ze stacji krwiodawstwa, że faktycznie doszło do oddania krwi – jednego z najcenniejszych leków w medycynie.

Justyna Wojteczek

COPYRIGHT

Wszelkie materiały PAP (w szczególności depesze, zdjęcia, grafiki, pliki video) zamieszczone w portalu "Serwis Zdrowie" chronione są przepisami ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o ochronie baz danych.

ZOBACZ WIĘCEJ

  • Adobe Stock/Photographee.eu

    Kiedy wybrać się po raz pierwszy z córką do ginekologa?

    Pierwsza wizyta dziewczynki u ginekologa to duże przeżycie, ale lepiej jej nie odkładać. Jeśli nic niepokojącego się nie dzieje, to można pojawić się w gabinecie po roku od pierwszego krwawienia, nie później jednak niż do ukończenia przez młodą pacjentkę 15 lat. Przed wizytą warto porozmawiać o tym, co czeka ją w gabinecie – radzi dr n. med. Ewa Kuś, konsultant ds. ginekologii i położnictwa Grupy Luxmed.

  • Fot. PAP/P. Werewka

    Sól jodowana: jak ustrzegliśmy się poważnej choroby

    Niedobór jodu może wywołać chorobę charakteryzującą się głębokim ubytkiem możliwości intelektualnych. To właśnie on odpowiadał w dawnych czasach za występowanie na terenie Szwajcarii tzw. kretynizmu endemicznego. Polska ustrzegła się tego losu, bo w 1935 roku wprowadzono skuteczną profilaktykę - do soli kuchennej dodawany był jodek potasu.

  • fot. tanantornanutra/Adobe Stock

    Jak wygląda świat, gdy traci się wzrok?

    Pewnego dnia obudziłem się i już nic nie widziałem. Całe dzieciństwo przygotowywano mnie na ten moment, ale czy można być na to naprawdę gotowym? Największą szkołę życia dało mi morze. Ono buja każdego tak samo – opowiada Bartosz Radomski, fizjoterapeuta i przewodnik po warszawskiej Niewidzialnej Wystawie.

  • P. Werewka/PAP

    Milowy krok – przeszczep gałki ocznej

    W okulistyce mamy za sobą kolejny krok milowy – przeszczep gałki ocznej. Na razie jednak to operacja kosmetyczna, bo nie umiemy jeszcze połączyć nerwów wzrokowych, a więc przywrócić widzenia. Wszystko jednak przed nami – wyraził nadzieję prof. Edward Wylęgała, kierownik Katedry i Oddziału Klinicznego Okulistyki Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach.

NAJNOWSZE

  • Piotr Werewka/PAP

    Wirtualne życie nastolatków w liczbach

    Wiele publicznych instytucji, które m.in. zajmują się analizą zjawisk dotyczących przemocy zwraca uwagę, że młodzież doświadcza jej na różne sposoby, także w świecie wirtualnym. Cyberprzemoc dotyczy blisko połowy nastolatków, choć co piąty nie do końca umie ją rozpoznać. Ponad połowa rodziców jest przekona, że nie dotyczy ona ich dziecka.

  • Rozmawiaj i bądź obok – to najlepszy sposób, na opanowanie strachu po atakach w szkole

  • Ciało potrzebuje luzu, nie tylko wyciskania

  • Roli położnej nie można sprowadzić jedynie do ciąży, porodu, połogu

  • Depresja poporodowa to nie tylko sprawa kobiet

WIADOMOŚCI

  • PAP/Marcin Obara

    Ataki w szkołach – brak uwagi i wsparcia ze strony dorosłych

    Ataki, które miały miejsce w ostatnich dniach, nakręcają spiralę paniki: rodzice przekazują sobie filmiki z ostrzeżeniami o „krwawym piątku” i nie puszczają dzieci do szkoły, nastolatki spekulują, gdzie dojdzie do następnego ataku. Tymczasem minie jeszcze wiele czasu nim dowiemy się, co było przyczyną tych zdarzeń. Musimy liczyć się z tym, że każde z nich mogło mieć inną przyczynę: brak zrozumienia, odrzucenie, chęć zaistnienia, czy wreszcie niezauważone zaburzenia. W każdym przypadku stoją za tym jakieś niezaspokojenie potrzeby i brak wsparcia.

  • Rdzeniowy zanik mięśni – choroba, którą daje się zatrzymać

  • Płukanie jelita – to nie jest bezpieczne

Serwisy ogólnodostępne PAP