Brak snu sprawia, że czujemy się samotni?

Niewyspani czujemy się bardziej samotni, chcemy się izolować od innych, ale też w ocenie obcych ludzi wyglądamy na bardziej osamotnionych – dowodzą badania Eti Ben Simona i Matthew P. Walkera z University of California w Berkeley.

Fot. PAP
Fot. PAP

Uczeni ci przeprowadzili kilka ciekawych eksperymentów mających na celu sprawdzenie na ile brak snu przyczynia się do samotności. Choć z pozoru założenie to wydaje się dość niezwykłe, udało się im udowodnić swoją tezę.

W pierwszym etapie badania 18 zdrowych ochotników obydwojga płci miało określić jaki dystans (dosłownie) przestrzenny są w stanie utrzymywać w trakcie spotkania z obcą osobą (żeby czuć się komfortowo). I okazało się, że kiedy byli niewyspani to ten dystans był większy. 

W drugim etapie, który polegał na oglądaniu filmu i określaniu jak daleko od nich powinna się zatrzymać znajdująca na ekranie postać, ci niewysapani także woleli, żeby zatrzymała się ona dalej niż wtedy, gdy byli wyspani. Co ciekawe, w trakcie oglądania filmu rejestrowano aktywność ich mózgów za pomocą funkcjonalnego rezonansu magnetycznego. Okazało się, że niewyspanie zmniejsza aktywność obszarów związanych ze zrozumieniem intencji i zachowań innych, a zwiększa aktywność ostrzegających przed osobą, która się zbliża.

Te etapy eksperymentu dowiodły, że brak snu zwiększa nasza ostrożność wobec innych i izolację społeczną.

W trzecim etapie ponad stu ochotników wypełniało ankiety związane z samopoczuciem. Ci, którzy źle spali w nocy deklarowali większe poczucie samotności. 

A w czwartym, ponad tysiąc osób nie mających pojęcia na czym polega eksperyment, obejrzało zarejestrowane wywiady z ochotnikami z pierwszego etapu. Wywiady te nie poruszały kwestii wyspania czy też niewyspania. Na koniec oglądający wywiady wypełniali ankietę dotyczącą zarejestrowanych osób. Dotyczyła m.in. tego co sądzą o osobach z filmów. Interesujące, że te które były niewyspane określali mianem samotnych i co więcej twierdzili potem, że i sami czują się bardziej samotni, zupełnie tak, jakby im się to poczucie samotności udzieliło.   

Komentując otrzymane wyniki Simon i Walker stwierdzili, że wskazują one na to, iż brak snu powoduje rozprzestrzeniający się, samo wzmacniający cykl społecznej separacji i wycofania. Dlatego też warto się wysypiać, by nie izolować się od innych i nie czuć samotnym, a także by nie zarażać innych poczuciem własnej samotności.

Anna Piotrowska (zdrowie.pap.pl)

Źródło:

"Sleep loss causes social withdrawal and loneliness", artykuł z czasopisma naukowego Nature Communications

ZOBACZ WIĘCEJ

  • Adobe

    Jak lit ratuje mózg

    Jeszcze do niedawna lit kojarzył się głównie z psychiatrią i leczeniem choroby afektywnej dwubiegunowej. Dziś coraz częściej pojawia się w kontekście demencji i choroby Alzheimera. Najnowsze badania sugerują, że jego niedobór może mieć związek z neurodegeneracją i starzeniem się mózgu. W nadmiarze może jednak szkodzić m.in. nerkom i tarczycy.

  • AdobeStock

    Jak wspierać nastolatka, który dowiaduje się o myślach samobójczych kolegi

    Dla nastolatka informacja, że jego kolega czy koleżanka chce odebrać sobie życie, jest bardzo obciążająca. Nie możemy zostawić go samego z tą informacją, ale też musimy mu wytłumaczyć, że ujawnienie komuś dorosłemu tego problemu jest rozwiązaniem, a nie zdradą zaufania – mówi Lucyna Kicińska, ekspertka Polskiego Towarzystwa Suicydologicznego i wiceprezeska Fundacji Życie Warte Jest Rozmowy.

  • AdobeStock

    Treści samobójcze wyświetlają się dzieciom, nawet jeśli ich nie szukają

    Treści suicydalne wyświetlają się nastolatkom w sieci, nawet jak nie są przez nich wyszukiwane: transmisje online z samobójstw i prób samobójczych, niebezpieczne challenge, które są bezpośrednim czynnikiem ryzyka. Do tego przemoc rówieśnicza, deprywacja potrzeb i obniżenie własnej samooceny. To sprawia, że choć ogólna liczba samobójstw spada, w grupie młodych, do 19 rż. w ostatnim roku liczba samobójstw wzrosła - mówi dr Haszka Witkowska, wiceprezes Polskiego Towarzystwa Suicydologicznego.

  • Adobe

    Hormony i emocje

    Emocje często łączy się z działaniem hormonów w organizmie. Za stres winimy kortyzol, gdy pojawiają się kłopoty z regulacją emocji zrzucamy to na hormony płciowe. Serotonina bywa utożsamiana z dobrym nastrojem, dopamina z motywacją, a oksytocyna z więzią i zaufaniem. Tego typu popularne uproszczenia są jednak coraz wyraźniej kwestionowane przez współczesną neurobiologię i neuroendokrynologię. Wyniki badań naukowych wskazują, że emocje nie są bezpośrednim skutkiem działania jednego hormonu lub neuroprzekaźnika, lecz efektem złożonych interakcji wielu układów biologicznych.

NAJNOWSZE

  • AdobeStock

    Grypa się rozkręca

    Na początku stycznia odnotowano 70 przypadków zachorowań na 100 tys. mieszkańców, a w drugiej połowie stycznia - już prawie 270 przypadków - wynika z danych portalu ezdrowie.gov.pl. W tym sezonie infekcyjnym na grypę w Polsce zmarło 550 osób, a 13 tys. trafiło do szpitala.

  • Jak lit ratuje mózg

  • Jak wspierać nastolatka, który dowiaduje się o myślach samobójczych kolegi

  • Czy gry internetowe mogą uzależniać?

  • Wirusowe zapalenie wątroby: jedna nazwa, pięć różnych wirusów

  • Adobe

    Zimno. Co naprawdę dzieje się w ciele, gdy spada temperatura

    Gdy temperatura spada, organizm nie mierzy jej jak termometr. Zamiast tego reaguje na zmiany energii cieplnej, uruchamiając wyspecjalizowane receptory i sieci nerwowe. To dzięki nim chłód staje się świadomym odczuciem — a czasem także sygnałem zagrożenia.

  • Logo PTD na lekach, suplementach, wyrobach medycznych? To bezprawne działanie

  • Stres i wypalenie w cukrzycy

Serwisy ogólnodostępne PAP