Astmę można odziedziczyć?

To FAKT. Udział czynników genetycznych w występowaniu astmy szacuje się na 35-70 proc. Dziedziczy się jednak nie chorobę, ale predyspozycję do jej wystąpienia, to znaczy, że w rodzinach, w których jedna osoba choruje na astmę, dzieci będą obciążone większym ryzykiem zachorowania, ale mogą nie zachorować.

Rys. Krzysztof "Rosa" Rosiecki
Rys. Krzysztof "Rosa" Rosiecki

Jeśli na astmę choruje matka, to prawdopodobieństwo wystąpienia astmy u dziecka wzrasta 3-krotnie, a gdy ojciec – 2,5-krotnie w stosunku do dzieci zdrowych rodziców.

Może być jednak też tak, że chorują obydwoje rodzice, a dzieci są zdrowe i odwrotnie – rodzice są zdrowi, a dziecko ma astmę (ten drugi przypadek występuje rzadziej)

Poza genetyczną predyspozycją, by choroba się ujawniła, muszą jeszcze zadziałać tzw. czynniki spustowe. Nawet jeśli mamy genetyczne predyspozycje, a nie ma ekspozycji na takie czynniki, choroba może się nigdy nie ujawnić.

Do czynników spustowych należą m.in.:

  • zmiany środowiska związane z zanieczyszczeniem powietrza atmosferycznego;
  • zmiana stylu życia połączona z ograniczeniem aktywności fizycznej i spędzaniem większości czasu w zamkniętych pomieszczeniach;
  • sterylne warunki życia;
  • częste stosowanie antybiotyków;
  • dieta bogata w produkty wysoko przetworzone, z konserwantami i barwnikami;
  • niektóre infekcje układu oddechowego m.in.: grypa, krztusiec, zakażenia chlamydiowe i wirusem RSV.

gap

Źródło:

Dr Izabela Kupryś-Lipińska „Czy astmę się dziedziczy”, W: „Astma ciężka  pod kontrolą. Poradnik dla pacjenta.”

ZOBACZ WIĘCEJ

  • AdobeStock

    Mężczyźni i kobiety. Czy genetycznie bardzo się różnimy?

    Na niektóre choroby częściej zapadają kobiety (jak na przykład na migrenę), a na inne – mężczyźni (np. chorobę Parkinsona). To kwestia genów czy innych czynników? Czy to od genów zależy, że wśród kobiet diagnozuje się więcej chorób autoimmunologicznych niż u mężczyzn? Hormony?

  • Fot. vitstudio/Adobe Stock

    Geny to nie wyrok

    Chociaż geny silnie determinują zdrowie, kolejne badania pokazują, że naprawdę wiele zależy od osobistych decyzji i prowadzonego stylu życia. Dzięki odpowiednim, sprzyjającym zdrowiu nawykom mimo genetycznego obciążenia można znacząco zmniejszyć ryzyko różnych chorób, w tym najgroźniejszych.

  • zdj. AdobeStock/JeanLuc

    Nobel w medycynie za odkrycie mikroRNA i jego roli w regulacji genów

    Tegoroczną Nagrodę Nobla w dziedzinie medycyny otrzymali Victor Ambros i Gary Ruvkun za odkrycie mikroRNA i jego roli w regulacji genów. Pomogło to zrozumieć rozwój chorób autoimmunologicznych, nowotworów czy cukrzycy.

  • zdj.motortion, AdobeStock

    Opisano nową predyspozycję genetyczną do otyłości związaną z grupą krwi

    Naukowcy odkryli nieznane dotychczas genetyczne uwarunkowanie otyłości. Chodzi o wariant genetyczny w genie SMIM1 skutkujący typem krwi zwanym Vel ujemnym. Według międzynarodowego zespołu badaczy pod przewodnictwem naukowców z University of Exeter Medical School wariant ten jest powiązany z predyspozycją do otyłości, zaburzeń metabolicznych i niższym wydatkiem energii w spoczynku.

NAJNOWSZE

  • Piotr Werewka/PAP

    Wirtualne życie nastolatków w liczbach

    Wiele publicznych instytucji, które m.in. zajmują się analizą zjawisk dotyczących przemocy zwraca uwagę, że młodzież doświadcza jej na różne sposoby, także w świecie wirtualnym. Cyberprzemoc dotyczy blisko połowy nastolatków, choć co piąty nie do końca umie ją rozpoznać. Ponad połowa rodziców jest przekona, że nie dotyczy ona ich dziecka.

  • Rozmawiaj i bądź obok – to najlepszy sposób, na opanowanie strachu po atakach w szkole

  • Ciało potrzebuje luzu, nie tylko wyciskania

  • Roli położnej nie można sprowadzić jedynie do ciąży, porodu, połogu

  • Depresja poporodowa to nie tylko sprawa kobiet

  • PAP/Marcin Obara

    Ataki w szkołach – brak uwagi i wsparcia ze strony dorosłych

    Ataki, które miały miejsce w ostatnich dniach, nakręcają spiralę paniki: rodzice przekazują sobie filmiki z ostrzeżeniami o „krwawym piątku” i nie puszczają dzieci do szkoły, nastolatki spekulują, gdzie dojdzie do następnego ataku. Tymczasem minie jeszcze wiele czasu nim dowiemy się, co było przyczyną tych zdarzeń. Musimy liczyć się z tym, że każde z nich mogło mieć inną przyczynę: brak zrozumienia, odrzucenie, chęć zaistnienia, czy wreszcie niezauważone zaburzenia. W każdym przypadku stoją za tym jakieś niezaspokojenie potrzeby i brak wsparcia.

  • Rdzeniowy zanik mięśni – choroba, którą daje się zatrzymać

  • Płukanie jelita – to nie jest bezpieczne

Serwisy ogólnodostępne PAP