Tag:
-
Jak rzucić palenie
Wychodzenie z nałogu nikotynowego bywa długotrwałe, ponieważ nikotyna silnie uzależnia – pobudza mózgowy układ nagrody, wyzwalając dopaminę, czyli tzw. hormon szczęścia. To sprawia, że organizm zaczyna kojarzyć palenie z przyjemnością i ulgą, a zerwanie z tym mechanizmem wymaga czasu i zmiany nawyków. Trzeba nauczyć się zajmować i mózg, i ręce czymś innym oraz radzić sobie w sytuacjach, które uruchamiają odruch sięgania po nikotynę. O sposobach wychodzenia z nikotynizmu opowiada dr n. med. Magdalena Cedzyńska z Narodowego Instytutu Onkologii – PIB.
-
Nie trzeba samemu palić, by ponosić skutki palenia
Niemal wszyscy, których dzieciństwo przypadło na czasy PRL wychowywali się w kłębach dymu tytoniowego. Dziś to niewyobrażalne! Już wiemy, że bierne palenie tak samo niebezpieczne, jak zaciąganie się papierosem.
-
Palenie z trzeciej ręki groźne dla zdrowia
Papierosowy dym osadza się na meblach, ubraniach czy ścianach, co jak wskazują badania, stanowi realne zagrożenie dla zdrowia. Szkodliwe substancje mogą się na powrót unosić w powietrze i np. z pomocą wentylacji przenosić do innych pomieszczeń.
-
Chłopcy bardziej poszkodowani biernym paleniem
Wdychanie papierosowego dymu przez przyszłą mamę uszkadza płuca jej dziecka, zwłaszcza jeśli jest ono chłopcem.
NAJNOWSZE
-
Dlaczego możesz czuć się zmęczony nawet po ośmiu godzinach snu?
Regularne picie kawy może pozbawić organizm energii potrzebnej do nocnej regeneracji, nawet bez wybudzania się w nocy – wynika z nowego badania opublikowanego w czasopiśmie Nutrients przez naukowców z Uniwersytetu Wrocławskiego.
-
Pacjent to nie klient, czyli o odmienności rynku zdrowia od rynku np. herbaty
-
Medstudent i nursygirl w skrubsach
-
Czy turbiny wiatrowe szkodzą zdrowiu?
-
Rośnie liczba przypadków róży
-
FND nie jest „urojoną chorobą”
Zespół czynnościowy układu nerwowego, określany skrótem FND, to zaburzenie, w którym mózg nieprawidłowo steruje ruchem, czuciem lub innymi funkcjami, mimo że jego struktura pozostaje nieuszkodzona. Najnowsze badania epidemiologiczne pokazują, że zaburzenie to dotyka setek tysięcy pacjentów, a jego objawy są realne i często bardzo obciążające – choć przez lata pozostawało niedoszacowane i błędnie rozumiane.
