Nie należy łączyć pomidora z ogórkiem?

To MIT! W obiegu medialnym funkcjonuje wiele mitów żywieniowych. Przykładem niezbyt może groźnego, lecz szeroko rozpowszechnionego mitu dietetycznego, jest np. twierdzenie, że surowy pomidor i ogórek tworzą "niezdrowe" połączenie, którego lepiej unikać. Jak jest naprawdę?

Adobe Stock
Adobe Stock

Pomidory i ogórki należą do najczęściej spożywanych świeżych warzyw w naszym kraju. Według danych GUS pomidory dominują - ze spożyciem wynoszącym około 10 kg/osobę/rok. Ale tuż za nimi plasują się ogórki z wynikiem nieco ponad 6 kg/osobę/rok. Należy się z takiego stanu rzeczy cieszyć, bo pomidor to warzywo o znaczącej zawartości m.in. witaminy C (około 13,7 mg/100 g produktu). Z kolei ogórek doceniany jest przez dietetyków za wyjątkowo niską kaloryczność (12kcal/100 g), a w formie nieobieranej także za znaczącą zawartość witaminy K.

Dlaczego zatem ich łączenie w jednym posiłku budzi kontrowersje? 

„Zawarta w ogórku askorbinaza – związek z grupy enzymów utleniających – cechuje się działaniem dezaktywującym witaminę C w optymalnym dla niego (pH 5,6) środowisku. Enzym ten uwalnia się i aktywuje na skutek niszczenia struktury komórkowej, tj. krojenia, szatkowania produktu” - czytamy na stronie internetowej Narodowego Centrum Edukacji Żywieniowej.

Fot. Rosa

Cytrusy i leki to złe połączenie

Grejpfrut oraz sok z tego owocu oraz suplementy diety na bazie lub z wykorzystaniem jego składników nigdy nie powinny być łączone z lekami. Wpływ grejpfruta na metabolizm leków został najlepiej przebadany, ale na liście owoców uznanych za niebezpieczne w połączeniu z lekami znajdują się też inne cytrusy, m.in. pompela, gorzka pomarańcza i limetka.

Ale specjaliści NCEŻ jednocześnie podkreślają, że efekt działania askorbinazy jest z reguły krótkotrwały, ponieważ enzym ten po spożyciu rozkłada się w przewodzie pokarmowym na aminokwasy, gdzie nie zagraża już spożytej witaminie.  

Dietetycy podpowiadają też, że efekt działania askorbinazy można zmniejszyć poprzez obniżenie wartości pH posiłku. Jak to zrobić? Wystarczy dodać do potrawy np. soku z cytryny, limonki lub octu balsamicznego. 

Ponadto, warto wiedzieć, że na niską stabilność witaminy C i jej ewentualne straty, wpływa nie tylko zawarta w ogórku askorbinaza, lecz również wiele innych czynników, takich jak np. tlen atmosferyczny, promieniowanie ultrafioletowe, podwyższona temperatura czy obecność metali ciężkich. 

„Skupiając się zanadto na ‘zakazanym’ połączeniu pomidora i ogórka, możemy wyrządzić sobie więcej krzywdy niż pożytku. Spożywanie odpowiedniej ilości oraz różnorodności warzyw i owoców pozwala łączyć w diecie pomidora z ogórkiem” - konkludują eksperci NCEŻ i podają przykłady tradycyjnych sałatek z różnych krajów Europy, w których takie połączenie jest od dawna praktykowane, bez żadnych ograniczeń, kontrowersji i wyrzutów sumienia (np. sałatka szopska czy sałatka grecka). 

Można się też dziwić dlaczego całe odium opisywanej reakcji chemicznej spadło akurat na duet pomidora z ogórkiem? Przecież w praktyce, niepożądane działanie askorbinazy może dotyczyć bardzo szerokiej grupy, niejednokrotnie bardziej obfitujących w witaminę C warzyw sałatkowych, np.: papryki, jarmużu, brokuła, kalafiora, kapusty czy kalarepy.  

Vik, zdrowie.pap.pl

Źródło: 

Narodowe Centrum Edukacji Żywieniowej: https://ncez.pl/abc-zywienia-/fakty-i-mity/czy-mozna-laczyc-pomidora-z-ogorkiem- 
 

ZOBACZ WIĘCEJ

  • PAP/Andrzej Lange

    Sól wzbogacona w potas – korzystniejsza dla serca i nerek?

    Zastąpienie tradycyjnej soli kuchennej taką wzbogaconą w potas może wpływać na ograniczenie chorób sercowo-naczyniowych i przewlekłych chorób nerek – wynika z badania opublikowanego w „Nature” obejmującego osoby w wieku 25 lat i starsze z 193 krajów. Nie u wszystkich jednak takie rozwiązanie jest wskazane i bezpieczne.

  • AdobeStock

    Cholina dla mózgu i wątroby

    Nazywana niekiedy witaminą B4, cholina jest niezbędna do prawidłowego funkcjonowania mózgu, wątroby i układu nerwowego. Uczestniczy w budowie błon komórkowych, produkcji neuroprzekaźników i przemianach tłuszczów. Najnowsze badanie kliniczne sugeruje, że suplementacja w ciąży może korzystnie wpływać na rozwój poznawczy dzieci.

  • AdobeStock

    Chorzy na celiakię latami czekają na trafną diagnozę

    Od pierwszych objawów do rozpoznania celiakii mija średnio 7,3 roku. Przez ten czas chorzy ze swoimi dolegliwościami odwiedzają wielu lekarzy, leczą się na nieistniejące choroby i cierpią, czasem wręcz podupadają na zdrowiu. Wiedza na temat tej choroby wciąż jest niewystarczająca, a objawy na tyle niespecyficzne, że lekarze często przypisują je zespołowi jelita drażliwego (IBS), anemii z niedoboru żelaza czy chronicznemu zmęczeniu.

  • AdobeStock

    Uwaga! Pleśń

    Zarodniki grzybów pleśniowych wdychamy każdego dnia, a ich niewidoczne gołym okiem toksyny mogą trafiać do organizmu wraz z żywnością. Pleśń może wywoływać alergie, nasilać astmę, a niektóre gatunki powodują groźne zakażenia. Największym błędem jest jednak traktowanie wszystkich pleśni jako jednakowo niebezpiecznych. O ryzyku decydują między innymi gatunek grzyba, droga kontaktu i stan zdrowia człowieka.

NAJNOWSZE

  • zdj. PAP/Marcin Obara

    Tlen hiperbaryczny pomaga, ale nie na wszystko!

    W tym roku lista schorzeń kwalifikujących się do leczenia w komorze hiperbarycznej znacznie się wydłużyła, eksperci dają jednak odpór stosowaniu tlenu hiperbarycznego w nieudokumentowanych wskazaniach, takich jak np. zespoły otępienne czy choroby neurologiczne. W kosmetologii to natomiast wyłącznie efekt placebo – mówi prof. Jacek Kot, kierownik Krajowego Ośrodka Medycyny Hiperbarycznej, przewodniczący Europejskiej Komisji Medycyny Hiperbarycznej (ECHM).

  • Konferencja „Quo Vadis Medicina?”

    Patronat Serwisu Zdrowie
  • Jak odróżnić mobbing od konfliktu w pracy

  • Onkologia integracyjna – droga do ciała i psychiki

    Patronat Serwisu Zdrowie
  • Arteterapia to świetlisty przewodnik w chorobie onkologicznej

    Patronat Serwisu Zdrowie
  • adobe

    Po co nam gorączka?

    Gorączka kojarzy się przede wszystkim z chorobą, osłabieniem i koniecznością sięgnięcia po termometr, a zaraz potem po lek przeciwgorączkowy. Tymczasem podwyższona temperatura ciała nie jest wyłącznie niepożądanym skutkiem infekcji. To jeden z najstarszych mechanizmów obronnych, jakie wykształciły organizmy żywe. Kiedy temperatura zaczyna rosnąć, w naszym ciele uruchamia się skomplikowana reakcja, w której uczestniczą układ odpornościowy, mózg, naczynia krwionośne i mięśnie.

  • Patologiczny płacz, niekontrolowany śmiech

  • Sól wzbogacona w potas – korzystniejsza dla serca i nerek?

Serwisy ogólnodostępne PAP